Choroba uchyłkowa jelita grubego

Uchyłki - wypukłości występów na ścianach jelita. Te formacje w jednej trzeciej wszystkich przypadków znajdują się w esicy, nieco rzadziej - w przełyku i dwunastnicy. Uchyłkowatość jelita grubego występuje najczęściej u mężczyzn i kobiet w wieku powyżej 40 lat, ale zdarzają się przypadki wrodzonego uchyłka.

W niektórych sytuacjach choroba prowadzi do poważnych powikłań, których nie można rozwiązać bez interwencji chirurgicznej..

Przyczyny uchyłkowatości jelita grubego

Głównymi przyczynami uchyłka na ścianach jelita są dystroficzne zmiany w ich warstwie mięśniowej, upośledzona perystaltyka. Często takim zmianom towarzyszą zmiany niedokrwienne i zwyrodnieniowe związane ze zmianami związanymi z wiekiem w ciele. Dlatego największy odsetek pacjentów z rozpoznaniem uchyłkowatości jest w zaawansowanym wieku..

Aby sprowokować początek zmian patologicznych w jelicie:

  • brak błonnika w diecie, który wywołuje przewlekłe zaparcia;
  • brak aktywności fizycznej, co powoduje gorszą ruchliwość jelit;
  • nadwaga.

Inne choroby mogą wpływać na ścianę jelita, jednak ich natura jest często związana z powyższymi zjawiskami. Aby utworzyć uchyłek, osłabienie mięśni i tkanek łącznych jelita nie wystarczy.

Powstają tylko na tle rosnącego ciśnienia jelitowego i odporności na ruch zbyt gęstych stolców. W obecności nawet niewielkich wad ściany błona śluzowa wystaje przez warstwę mięśni jelitowych.

Mieszkańcy Kanady i USA są uważani za mistrzów w występowaniu uchyłkowatości, a najmniejszą liczbę pacjentów z taką patologią odnotowuje się w krajach azjatyckich i Japonii.

Objawy uchyłka jelitowego

Objawy uchyłka są podobne do objawów innych patologii jelit i polegają na zmianie stolca, pojawieniu się dyskomfortu w jamie brzusznej. Ból jest najczęstszym objawem, który powoduje skargi do lekarza. Może różnić się intensywnością, lokalizacją i innymi cechami. Następujące objawy wskazują na uchyłkowatość jelita grubego:

  • ból jest przerywany, ale powtarza się regularnie;
  • pogarsza się po jedzeniu, szczególnie jeśli jedzenie powoduje tworzenie się gazu;
  • dyskomfort znika sam po kilku godzinach;
  • całkowite zanikanie bólu obserwuje się po wypróżnieniu lub uwolnieniu gazów.

Ból jest często zlokalizowany w lewym brzuchu, czasami promieniując do odbytu, dolnej części pleców, okolicy pachwinowej lub okolicy pośladkowej. Częściej jednak odczuwa się go w lewym obszarze biodrowym.

Gdy dotknięta jest prawa część okrężnicy, pacjenci mają pogrubienie kału, w wyniku czego obawiają się regularnych zaparć, które okresowo zastępuje się biegunką. Jeśli wystąpi uchyłkowatość lewej połowy okrężnicy, zaparcia utrzymują się u pacjentów z wzdęciem i wzdęciem dużej ilości cuchnących gazów. Wraz z tym może wystąpić fałszywa potrzeba wypróżnienia, wydalanie śluzu z kałem.

Czasami uchyłek jest mylony z dysbiozą, przewlekłym zapaleniem jelita grubego lub dyskinezą okrężnicy, ponieważ choroba nie ma specyficznych objawów.

Metody diagnostyczne

Aby dokładniej określić objawy i leczenie, przepisać odpowiednią chorobę, przeprowadzić kompleksową diagnozę. Obejmuje badanie zewnętrzne i studia instrumentalne..

Przy badaniu palpacyjnym brzucha na korzyść uchyłka, wzdęcia i tkliwość jelita grubego, szczególnie w lewej części, wskazują, że nie ma napięcia przedniej ściany brzucha.

Diagnostyka instrumentalna podejrzenia uchyłkowatości obejmuje:

  • irygoskopia jelitowa (radiografia z użyciem środka kontrastowego);
  • kolonoskopia;
  • tomografia komputerowa lub wirtualna kolonoskopia;
  • prześwietlenie brzucha.

Ponadto zalecana jest diagnostyka ultrasonograficzna narządów jamy brzusznej. To badanie ma na celu wyeliminowanie patologii, którym towarzyszą objawy podobne do uchyłkowatości..

Podczas diagnozy ważne jest, aby wykluczyć choroby onkologiczne jelita lub wykryć choroby utajone, takie jak hemoroidy, szczeliny odbytu, polipy jelitowe i inne. Nie mniej przydatna jest informacja o lokalizacji formacji w jelicie grubym i ich obecnym stanie: obecność lub brak stanu zapalnego, krwawienia itp..

Leczenie uchyłkowatości jelit

Ponieważ konieczne jest leczenie uchyłka, biorąc pod uwagę przyczyny jego wystąpienia, pacjent musi być przygotowany na zmianę stylu życia, przede wszystkim na znaczną zmianę diety. Specjalna dieta jest podstawą leczenia tej choroby, niezależnie od formy jej przebiegu, ponieważ przyczyny występowania uchyłków leżą głównie w niewłaściwej diecie. Dodatkowo stosuje się leki, aw trudnych przypadkach interwencję chirurgiczną.

Dieta

Dieta jest podstawą leczenia nieskomplikowanej i bezobjawowej uchyłkowatości. Zaleca się, aby pacjenci włączali do swojej diety więcej błonnika. Zwiększają objętość kału i pomagają zmniejszyć ciśnienie w jelitach, co przyczynia się do szybszego i łatwiejszego wypróżnienia. Błonnik zapobiega dalszemu postępowi uchyłka, aw niektórych przypadkach prowadzi do jego regresji.

W menu znajdują się następujące źródła światłowodów:

  • chleb otrębowy lub z grubej mąki;
  • zboża ze zbóż (pszenicy i gryki) z dodatkiem oleju roślinnego;
  • zapiekanki z warzyw lub warzyw, pieczone na ruszcie, jako przystawka;
  • zupy na mięsie lub bulionie z kurczaka z warzyw;
  • nabiał.

Oprócz warzyw i owoców warto wprowadzić do menu otręby pszenne. Należy to robić stopniowo, aby nie wywoływać podrażnienia jelit. Początkowa dzienna norma wynosi od 5 do 10 g otrębów, a następnie zwiększa się do 30 g.

Aby otręby nie uszkodziły ściany jelita, zaleca się wypełnienie ich wrzącą wodą przez pół godziny, odcedzić. Do potraw warzywnych, płatków, jogurtu i zup można dodawać otręby gotowane na parze.

Z diety należy wykluczyć makaron i pieczenie, owsiankę z kaszy manny i kaszy ryżowej, galaretkę, mocną kawę i herbatę, wino (czerwone), produkty kakaowe.

Terapia lekowa

W przypadku uchyłkowatości jelita grubego objawy i leki są bezpośrednio powiązane. Lista leków zalecanych pacjentom z tą diagnozą obejmuje:

  • przeciwskurczowe - Mebeverin, No-Shpa, Meteospasmil, Bukopan - są często stosowane na początkowym etapie terapii;
  • źródła błonnika pokarmowego - Mukofalk, Solgar, Ispagol - zastępują otręby, ponieważ nie powodują wzdęć i skurczów, stymulują przywrócenie mikroflory jelitowej;
  • probiotyki - Linex i jego analogi - w celu przywrócenia mikroflory;
  • prebiotyki do rozluźniania stolca na bazie laktulozy - Dufalac, Normase i inne;
  • preparaty enzymatyczne są przepisywane w przypadku ciężkich zaburzeń trawiennych, a także w przypadku procesu zapalnego;
  • stymulatory ruchliwości jelit - Motilium, Motilak, Domperidone;
  • antybiotyki o szerokim spektrum działania przepisywane na zapalenie uchyłka.

Jeśli leczenie farmakologiczne nie poprawi się, pacjent jest hospitalizowany i otrzymuje terapię infuzyjną. Oprócz tego prowadzone są dodatkowe badania i rozważana jest kwestia interwencji chirurgicznej..

Operacja

Interwencja chirurgiczna jest stosowana, jeśli uchyłkowatość zstępującego oddziału (lub dowolnego innego) zostanie zaostrzona więcej niż 2 razy. W takich sytuacjach ważne jest zapobieganie perforacji jelit i rozwojowi zapalenia otrzewnej, które często występuje przy powtarzających się atakach. U pacjentów w wieku powyżej 40 lat planowana interwencja chirurgiczna jest zalecana po pierwszym zaostrzeniu.

Wskazaniami do operacji są również:

  • krwawienie z jelit;
  • niedrożność jelit;
  • perforacja jelit;
  • ropienie uchyłka z groźbą lub wystąpieniem otwarcia ropnia.

Podczas operacji usuwa się część jelita dotkniętą uchyłkami, wielkość interwencji ustala się indywidualnie.

Prognozy dotyczące szybko zdiagnozowanej choroby są korzystne. Ponad 80% operacji wykonuje się bez kolejnych komplikacji, ryzyko nawrotu nie przekracza 25%.

Powikłania uchyłkowatości i profilaktyki

Jeśli pacjent nie skonsultuje się z gastroenterologiem i nie zdecyduje wspólnie ze specjalistą o leczeniu uchyłkowatości, ryzyko powikłań wzrasta. Należą do nich zapalenie uchyłka (zapalenie uchyłka) i tworzenie się nacieku, rozwój ostrej niedrożności jelit, perforacja jelit i perforacja. W przewlekłym przebiegu choroby na tle nawilżonych objawów możliwe jest tworzenie wewnętrznych, a czasem zewnętrznych (niezwykle rzadkich) przetok.

Aby zapobiec występowaniu uchyłka lub zawiesić jego progresję, zaleca się przestrzeganie zbilansowanej diety i spożywanie co najmniej 2 litrów wody dziennie. Umiarkowana aktywność fizyczna mająca na celu przyspieszenie perystaltyki i poprawę trawienia pomoże również uniknąć pogrubienia kału..

Jeśli mimo to utworzyły się uchyłki, ale nie powodują znacznego dyskomfortu, zaleca się, aby pacjenci regularnie odwiedzali gastroenterologa (co najmniej dwa razy w roku) i okresowo przechodzili pełną diagnozę jelitową.

Podsumowując, krótki przegląd uchyłkowatości, jej objawów i powikłań:

Jelitowe zapalenie uchyłków: objawy, leczenie, rokowanie

Oczywiste objawy u większości pacjentów z uchyłkiem jelita grubego (choroba uchyłkowa) są nieobecne lub identyczne z objawami innych chorób jelit. Ale stwierdzono, że częstotliwość uchyłkowatości wzrasta z wiekiem. Jest mniej niż 10% wśród osób poniżej 40 roku życia i około 50 - 60% - starszych niż 80 lat. Na kontynencie europejskim uchyłki rozpoznaje się u co 10 mieszkańców poniżej 40 roku życia, po 60 latach - co trzeci, a od 75 lat - co drugi mieszkaniec.

Objawy uchyłkowatości jelitowej są związane z lokalizacją uchyłka. Wśród populacji krajów zachodnich najczęściej w 90% zarejestrowanych przypadków znajdują się one w dystalnej części okrężnicy, z czego 50 - 60% - w okrężnicy esicy i tylko 10% - w odpowiednich odcinkach jelita grubego. Lokalizacja uchyłka w odbytnicy nie jest wykrywana.

Główne mechanizmy objawów

Przeważająca częstotliwość uchyłka esicy i związane z nią objawy są związane z cechami anatomicznymi i fizjologicznymi. Sigmoidalna okrężnica ma mniejszą średnicę i więcej zagięć w porównaniu z resztą jelita grubego. Pełni funkcję zbiornika, w którym zachodzi tworzenie, zagęszczanie i gromadzenie się kału. Regulując ich postęp w odbytnicy, jest on znacznie częściej dzielony na segmenty niż inne wydziały. Wszystkie te przyczyny prowadzą do zwiększonego ciśnienia i rozszerzania ścian esicy okrężnicy..

Występowanie uchyłka ułatwia również związane z wiekiem zmiany tkanki łącznej i włókien mięśniowych poprzecznego jelita grubego. W wyniku tego wzrasta napięcie mięśni i odporność na ruch kału, ciśnienie w jelitach i wypukłość błony śluzowej przez wady w warstwie mięśniowej ściany jelita..

Jednocześnie występują zmiany patologiczne i sploty podśluzówkowe z naruszeniem funkcji baroreceptorów, pogrubieniem kolistych i podłużnych warstw błony mięśniowej jelita, zmniejszeniem rozciągliwości i tonu jego ścian, zbieżnością okrągłych fałd, w wyniku czego jelito przyjmuje formę akordeonu. To z kolei prowadzi głównie do:

  • ucisk naczyń krwionośnych znajdujących się w ścianie jelit;
  • pogorszenie mikrokrążenia krwi i rozwój niedokrwienia;
  • zanik warstwy mięśniowej;
  • upośledzona ruchliwość jelit;
  • tworzenie słabych obszarów, na których powstają uchyłki.

Objawy kliniczne uchyłkowatości okrężnicy, esicy okrężnicy

Wszystkie te zmiany stają się przyczyną ogólnego upośledzenia czynności jelit wraz ze stopniowym rozwojem objawów uchyłkowatości jelita grubego i jego powikłań:

  • Zapalenie uchyłka (zapalenie uchyłka)
  • Krwawienie
  • Perforacja (perforacja)
  • Powstawanie nacieku
  • Przetoki wewnętrzne lub zewnętrzne (rzadkie)
  • Ostra lub przewlekła niedrożność jelit

Choroba ma głównie charakter progresywny z objawami klinicznymi, których nasilenie zależy od czasu trwania choroby, powikłań choroby uchyłkowej, lokalizacji uchyłka, obecności współistniejących chorób, wieku pacjenta i przestrzegania zaleceń dotyczących właściwego odżywiania.

Najczęstszą postacią kliniczną jest niepowikłana uchyłkowatość jelita grubego. Występuje u prawie 80% pacjentów z tą chorobą. Przez wiele lat uważano, że takie formy choroby występują całkowicie przy braku objawów. Jednak badania przeprowadzone w ostatnich latach wykazały, że u 85% pacjentów nawet uchyłkom jelita grubego, nie wspominając o uchyłkowatości, towarzyszą objawy kliniczne o różnym stopniu nasilenia.

Jednak objawy są niespecyficzne. Często pacjenci albo wcale nie szukają pomocy medycznej, albo mimo to udali się do lekarza, zdiagnozowano u nich dysbiozę, przewlekłe zapalenie okrężnicy, dyskinezy jelita grubego itp..

Najczęstsze i główne objawy nieskomplikowanej uchyłkowatości jelita grubego:

  • Przerywane nawracające bóle o charakterze spastycznym, napadowym lub tępym w lewym (najczęściej), środkowym (poniżej pępka) lub podbrzuszu. Zakłada się, że bóle te wynikają ze zwiększonego ciśnienia w świetle jelita i upośledzonej ruchliwości.
  • Ból może zniknąć sam po kilku godzinach, ale może się nasilić, szczególnie po jedzeniu.
  • Może występować ból podobny do ataku zapalenia wyrostka robaczkowego (w prawej dolnej części brzucha), nawet jeśli uchyłki są zlokalizowane nie w rosnących częściach (po prawej), ale w esicy (po lewej).
  • Czasami obserwuje się napromienianie (rozprzestrzenianie się) bólu: w odbycie, dolnej części pleców, kości krzyżowej, a także w strefie pachwinowej lub pośladkowej.
  • Ulga lub całkowite ustąpienie bólu po wyczerpaniu gazów lub defekacji.

Oprócz głównych objawów uchyłkowatości jelita grubego mogą występować ogólne objawy charakterystyczne dla naruszenia jego funkcji:

  • zaparcia, które są trwałe w naturze;
  • zaparcia, a następnie biegunka;
  • uwolnienie dużej ilości śluzu;
  • wzdęcia i znaczne wydzielanie cuchnącego gazu;
  • fałszywe pragnienia (tenesmus) lub powtarzające się defekacje;
  • uczucie niepełnego opróżnienia po defekacji (któremu często towarzyszy obecność uchyłka w esicy).

Podczas badania lekarz zauważa wzdęcia, ból palpacyjny (badanie dotykowe) wzdłuż całego jelita grubego. Zjawiska te są najbardziej widoczne w lewych oddziałach, jednak nie występuje reakcja ochronna (napięcie) ściany brzucha. Skurczowa część okrężnicy, w której zlokalizowane są uchyłki, jest również wyczuwalna..

Niektóre wyróżniające cechy uchyłkowatości różnych odcinków poprzecznego jelita grubego:

JelitaZmiany w warstwie mięśniowej jelita i charakter chymeNajczęstszy wiek manifestacjiCharakter najczęstszych powikłań
dobrzefragmentacja jelit i pogrubienie kałumłody (do 40 lat) wiekSkłonność do krwawień
lewozanik włókien mięśniowych, rezerwacja i tworzenie się gęstych odchodówczęściej starsi ludzieTendencja do zapalenia uchyłków (zapalenie)

Kiedy pojawiają się powikłania w postaci zapalenia uchyłka, krwawienia, perforacji itp., Pojawiają się odpowiednie objawy:

  • ze zmianami w klinicznych badaniach krwi, moczu
  • pojawienie się temperatury
  • krew w stolcu
  • zmiana charakteru zespołu bólowego itp..

Diagnoza przy użyciu podstawowych metod instrumentalnych, takich jak irygografia (badanie rentgenowskie po napełnieniu jelit środkiem kontrastowym), endoskopia, kolonoskopia, tomografia komputerowa, pozwala dokładniej ustalić obecność, lokalizację i stan uchyłka.

Leczenie niepowikłanej uchyłkowatości

Najważniejsze w leczeniu uchyłkowatości jelit (forma nieskomplikowana) jest odżywianie pokarmami bogatymi w błonnik pokarmowy. Według najnowszych danych ich stosowanie przez pacjentów z bezobjawowym przebiegiem choroby pomaga zapobiegać jej postępowi i występowaniu powikłań. Istnieje kontrowersyjna opinia poszczególnych badaczy, że włączenie tych produktów do diety prowadzi nawet do regresji uchyłka.

Błonnik pokarmowy lub błonnik pokarmowy to substancje błonnika roślinnego o różnym składzie i strukturze, które nie są trawione ani wchłaniane w jelitach. Przy diecie kalorycznej wynoszącej 2500 kcal dzienne zapotrzebowanie fizjologiczne wynosi 30 g. Większość rodzajów błonnika roślinnego zawiera niestrawne polisacharydy, pektyny, celulozy i hemicelulozy, ligninę, alginiany. Ich główną właściwością jest wiązanie wody w świetle jelita, co zwiększa objętość chyme, zmniejsza ciśnienie w jelicie i sprzyja szybszemu transportowi przez jelito oraz usuwaniu kału i toksyn z organizmu.

Ponadto nierozpuszczalny błonnik pokarmowy, pokrywający około 6–9% zapotrzebowania organizmu na energię, tworzy dużą dodatkową powierzchnię w okrężnicy, na której umieszcza się i utrwala dużą liczbę pożytecznych bakterii jelitowych. Włókna to „przyjazne” pożywki dla bakterii, na których szybko rosną i namnażają się, co prowadzi do tłumienia patogennej flory.

Tabela cech pozytywnego wpływu błonnika pokarmowego na organizm człowieka:

Bezpośredni efektDziałanie pośrednie
  • upłynnienie zawartości jelit i normalizacja ruchliwości jelit
  • wzrost liczby kolonii pożytecznych bakterii jelitowych
  • wzrost dodatkowej powierzchni w celu ustalenia prawidłowej flory jelitowej
  • powstawanie źródeł energii dostępnych dla komórek (monosacharydy itp.) w wyniku życia mikroflory
  • działanie przeciwutleniające i przeciwdrobnoustrojowe (przeciwko mikroorganizmom chorobotwórczym i warunkowo chorobotwórczym)
  • zwiększenie stabilności korzystnej mikroflory jelita grubego
  • dostarczanie energii pożytecznej florze
  • korekta krążenia związków azotu, cholesterolu i kwasów żółciowych z jelita do wątroby
  • zmniejszone wchłanianie witamin, kwasów organicznych i soli mineralnych, stymulacja obrony immunologicznej organizmu
  • zmniejszone nasycenie pokarmu składnikami energii

Staje się jasne, dlaczego dietetyczne pokarmy zawierające otręby są skutecznym pokarmem w przypadku uchyłkowatości jelit. Gruboziarniste otręby pszenne mają największą zdolność do obniżania ciśnienia wewnątrz jelitowego i zwiększania objętości chyme. Muszą być wprowadzane do diety stopniowo przez okres od 2 tygodni do 1 miesiąca. Dzienna norma zaczyna się od 5–10 g do 20–30 g. W tym celu dzienną dawkę (2–4 łyżki stołowe) otrębów wylewa się 1 szklanką wrzącej wody i utrzymuje przez 30–40 minut, po czym wodę należy spuścić. Warzone otręby można dodawać do potraw warzywnych, produktów mlecznych, płatków zbożowych, zup.

W pierwszym miesiącu takiej diety z uchyłkowatością jelita zawierającego dużą ilość błonnika roślinnego może pojawić się lub nasilić ból brzucha. Dlatego zaleca się przyjmowanie leków przeciwskurczowych, na przykład no-shpa lub mebeverine, 20-30 minut przed posiłkiem rano i wieczorem, 400 mg, meteospasmil, bukopan i inne.

Za skuteczne źródło błonnika pokarmowego uważa się preparaty Mukofalk, Fiberleks, Ispagol, Solgar Psillium, składające się ze skorupek nasion owalnej babki lancetowatej, rosnących w suchych regionach Morza Śródziemnego, Pakistanu i Indii. W skorupie nasion babki tego konkretnego gatunku składniki śluzowe są zawarte w wysokim stężeniu, dzięki czemu lek należy do miękkiego błonnika pokarmowego.

Mukofalk, w przeciwieństwie do otrębów, nie ma prawie żadnych skutków ubocznych w postaci wzdęć i bólu spastycznego, ale ma działanie przeciwzapalne i znacznie przewyższa otręby pszenne w stopniu obniżenia ciśnienia jelitowego, skutecznie sprzyja propagacji lakto - i bifidobakterii.

Błonnik pokarmowy, który jest częścią Mukofalki, ma następujące właściwości fizykochemiczne:

  • Zwolnij ewakuację masy pokarmowej z żołądka
  • Zwiększ lepkość mas żywnościowych w jelicie cienkim
  • Zwiększa tworzenie śluzu na komórkach błony śluzowej jelita grubego
  • Wiążą i zatrzymują objętość wody, która przekracza masę samych włókien, zmniejszając w ten sposób napięcie ścian jelit, nawilżając stolec i zapewniając ich przyspieszone przejście przez jelito
  • Zbierać i trzymać na swojej powierzchni w stanie koloidalnym toksyczne elementy pochodzenia zewnętrznego i wewnętrznego
  • Zapewniają użyteczne powiązania drobnoustrojów z dodatkowym obszarem i, z zastrzeżeniem enzymatycznego rozkładu przez mikroorganizmy, stają się zasobem energii dla tych ostatnich
  • Nie hamuj wchłaniania pierwiastków śladowych i witamin w jelitach

Zaleca się uwzględnienie w żywieniu pacjentów z uchyłkiem jelit:

  • chleb otrębowy lub biała mąka
  • kruche płatki zbożowe z pszenicy i gryki z olejem roślinnym
  • zapiekanki warzywne
  • rosół mięsny zupy warzywne
  • nabiał
  • pieczone warzywa (jeśli są dobrze tolerowane)

Pożądane jest wykluczenie z diety produktów wiążących i opóźniających perystaltykę. Obejmują one:

  • drobny chleb z mąki
  • makaron
  • kasza manna i ryżowa
  • galaretka, kawa i mocna herbata
  • czerwone wino, kakao i czekolada

Błonnik pokarmowy jest głównym leczeniem i zapobieganiem uchyłkowatości jelita grubego. W przypadku braku skomplikowanych postaci choroby zaleca się ich ciągłe stosowanie, z wyjątkiem sezonów letnich i jesiennych, ze względu na włączenie do diety wystarczającej ilości świeżych warzyw, owoców i ziół.

Farmakoterapia

W przypadku uchyłkowatości jelit taktyki leczenia są określane na podstawie ogólnego stanu zdrowia pacjenta, ciężkości choroby, obecności powikłań.

Z bezobjawowym uchyłkiem

gdy choroba została zdiagnozowana przypadkowo (przypadkowe wykrycie), zaleca się pacjentowi przestrzeganie diety, ze zwiększeniem codziennej diety owoców, warzyw, fasoli, zbóż, picie co najmniej 2 litrów płynu dziennie (jeśli nie ma przeciwwskazań). Zgodnie ze wskazaniami można stosować probiotyki (patrz lista preparatów analogów Linex), preparaty enzymatyczne, leki zmniejszające wzdęcia (przyczyny).

W obecności nieskomplikowanego procesu zapalnego
  • antybiotyki o szerokim spektrum działania, preparaty kwasu 5-aminosalicylowego, kwas masłowy
  • enzymy trawienne
  • stymulatory motoryki przewodu pokarmowego, takie jak domperidon (Motilium, Pasazhiks, Motilak), metoklopromid itp..
  • przeciwskurczowe - Noshpa, Drotaverin, Spasmol, Spazmonet
  • środki przeczyszczające - prebiotyki (na bazie laktulozy - Normaza, Romphalac, syrop Portalac, Dufalac, Laktuloza Poly, Goodluck, Lactulose Stad, Livolyuk-PB).
Wraz z postępem choroby podczas leczenia wskazana jest hospitalizacja

Gdy wskazana jest operacja?

Jeśli pacjent miał 2 ataki uchyłka, zgodnie z najnowszymi badaniami klinicznymi, zaleca się przeprowadzenie planowanej interwencji chirurgicznej. Ponieważ powtarzające się ataki są słabo podatne na leczenie i z reguły kończą się perforacją jelit z późniejszym zapaleniem otrzewnej. Ponadto leczenie chirurgiczne jest zalecane u pacjentów w wieku powyżej 40 lat, nawet po 1 epizodzie zapalenia uchyłków..

Leczenie chirurgiczne polega na usunięciu (resekcji) tej części jelita, na którą wpływa uchyłek. Wskazaniami do operacji są następujące powikłania:

  • obfite krwawienie
  • postępująca niedrożność jelit
  • perforacja uchyłka z rozwojem zapalenia otrzewnej lub flegmy zaotrzewnowej
  • rozwarstwienie ropnia, gdy rozwijają się przetoki jelitowe zewnętrzne lub wewnętrzne

W każdym konkretnym przypadku klinicznym objętość operacji jest ustalana indywidualnie, czasem podczas operacji awaryjnej, jelito jest usuwane w nienaturalny sposób na ścianie brzucha. Terminowy dostęp pacjenta do gastroenterologa i koloproktologa, odpowiednia terapia i planowane leczenie chirurgiczne (szczególnie po ataku) poprawiają rokowanie. W 80% przypadków uchyłkowatość przebiega bez powikłań, z powikłaniami ryzyko nawrotu w przyszłości wynosi 25%.

Choroba uchyłkowa jelit

Pojęcie „uchyłka” odzwierciedla obecność uchyłka (od łac. Uchyłka - droga w bok), kliniczne objawy choroby mogą być nieobecne. Różne czynniki prowadzą do pojawienia się uchyłków, które są oparte na słabości tkanki łącznej. W przypadku powstawania wielu uchyłków mówi się, że uchyłkowatość. Choroba uchyłkowa jest szerszą definicją stosowaną do uchyłkowatości i jej powikłań.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Choroba uchyłkowa jest jedną z najczęstszych patologii przewodu pokarmowego w Europie i jest ogólnie charakterystyczna dla krajów rozwiniętych. Na obszarach wiejskich w Afryce i wegetarianach pojawia się rzadziej, więc jego patogeneza zwykle wiąże się z brakiem błonnika w diecie. Prawdopodobieństwo wystąpienia uchyłkowatości wzrasta z wiekiem.

W większości przypadków uchyłkowatość przebiega bezobjawowo..

Główną częścią grupy ryzyka są osoby po czterdziestce: w wieku sześćdziesięciu lat co trzecia osoba cierpi na uchyłkowatość, a od siedemdziesięciu pięciu co druga osoba. Częstość występowania tej choroby u kobiet i mężczyzn jest taka sama.

Ponadto tworzenie uchyłków ułatwia:

  • dziedziczna predyspozycja;
  • starszy wiek;
  • częste zaparcia;
  • złe odżywianie, niedobór błonnika, nadmiar mięsa i produktów mącznych w diecie;
  • naruszenie mikrokrążenia krwi w żyłach jelitowych.

Formy uchyłkowatości

Istnieją trzy główne kliniczne formy uchyłkowatości:

  • bezobjawowy;
  • uchyłkowatość z objawami klinicznymi;
  • skomplikowane.

Ponieważ uchyłki jelitowe mogą być wrodzone lub nabyte, uchyłek dzieli się na dziedziczne i nabyte. Z dziedziczną słabością tkanki łącznej mówią o jej wrodzonej naturze. W takich przypadkach uchyłki pojawiają się w młodym wieku (5% przypadków) i dotyczą głównie prawej okrężnicy.

Podstawą nabytej postaci choroby jest wzrost ciśnienia w jelicie (w wyniku wzdęć, zaparć, zaburzeń perystaltyki), co prowadzi do pojawienia się obszarów (kieszeni) pod wysokim ciśnieniem, przyczyniając się do przepychania mięśni i warstwy podśluzówkowej błony śluzowej jelit. W wyniku odżywiania z brakiem pokarmów roślinnych i błonnika oraz przewagą mąki i produktów mięsnych rozpoczyna się częste zaparcie, zaburzona jest funkcja motoryczna jelita grubego.

Objawy uchyłkowatości jelit

W większości przypadków uchyłkowatość przebiega bezobjawowo. Pacjenci nie zgłaszają żadnych skarg, a objawy choroby są zwykle przypadkowo wykrywane podczas badania jelit w klinice lub podczas badania innej choroby.

Włączenie pokarmów bogatych w błonnik, codzienne spożycie wody i regularne ćwiczenia mogą pomóc w zapobieganiu uchyłkowi.

W przyszłości, wraz z rozwojem nieskomplikowanej formy, pojawiają się zaburzenia stolca. Takim zaburzeniom towarzyszy kolka jelitowa, uczucie pełności w jamie brzusznej, wzdęcia itp. Na tym etapie objawy uchyłkowatości jelit są trudne do odróżnienia od objawów zespołu jelita drażliwego..

Nieskomplikowana postać choroby ma następujące objawy:

  • okresowo występujące ostre lub bolesne spastyczne bóle brzucha bez oznak zapalenia;
  • zwiększone tworzenie gazu;
  • uczucie niepełnego wypróżnienia po wypróżnieniu;
  • ból nasila się po jedzeniu i znika po wypróżnieniu lub wypłynięciu gazu.

W ostrej fazie (skomplikowane uchyłkowatość) pojawiają się bóle w dole biodrowym po lewej stronie, nasilają się objawy ostrego stanu zapalnego.

Wraz ze wzrostem procesów zapalnych dochodzi do:

  • przemiana biegunki i zaparć, niestabilny stolec;
  • utrata apetytu;
  • nudności wymioty;
  • ostry, intensywny ból w lewym dolnym kwadrancie jamy brzusznej;
  • wzrost temperatury ciała;
  • obecność śluzu w kale;
  • częstoskurcz;
  • lokalne zjawiska otrzewnowe;
  • zwiększenie liczby białych krwinek.

W przyszłości, gdy nastąpi miejscowy proces zapalny, może wystąpić perforacja ściany jelita, a choroba miejscowa stanie się rozproszona.

Rozpoznanie uchyłka

Rozpoznanie uchyłka opiera się na danych z badania wstępnego, wywiadu i wyników procedur diagnostycznych identyfikujących uchyłek i obecność zmian funkcjonalnych w tkankach:

  • ogólne badania krwi, testy moczu;
  • koprogram;
  • kolonoskopia (elastyczna sigmoidoskopia);
  • irygoskopia (badanie rentgenowskie jelita za pomocą środka kontrastowego);
  • Ultradźwięk
  • Tomografia komputerowa;
  • scyntygrafia (skanowanie za pomocą erytrocytów oznaczonych technetem).

Przy perforacji uchyłka mogą wystąpić niebezpieczne ropne powikłania: ropowica, zapalenie otrzewnej, ropnie.

Podczas irygoskopii postęp baru jest monitorowany na monitorze rentgenowskim, wizualizując występy przypominające przepuklinę o dowolnej strukturze, która wystaje poza zewnętrzny kontur jelita. Irygoskopię z podwójnym kontrastem można wykonać nie wcześniej niż półtora miesiąca po ustąpieniu ostrego zapalenia uchyłka.

Kolonoskopia jest przepisywana w przypadkach, gdy w obszarach z uchyłkiem nie można skutecznie wykluczyć obecności krwinek i małych polipów. Ta metoda jest również wybierana w przypadkach, gdy pacjent ma krwawienie z odbytu. Jednak kolonoskopia jest trudna do przeprowadzenia w przypadku skurczu obserwowanego przy rozległej chorobie uchyłkowej, w którym to przypadku ruch instrumentu jest trudny, gdy przechodzi się przez odcinek jelita dotknięty uchyłkiem.

W skomplikowanych przypadkach podczas CT i ultrasonografii wykrywa się zgrubienie ściany jelita i duże ropnie.

Leczenie uchyłkowatości jelit

W bezobjawowej postaci leczenie farmakologiczne uchyłkowatości jelit nie jest zalecane. Terapia polega na przestrzeganiu specjalnej diety i utrzymaniu równowagi wodnej, co pomaga wyeliminować zaparcia i normalizować czynność jelit.

Dieta na uchyłkowe zapalenie jelit jest główną częścią terapii. Codzienna dieta powinna być wykonywana zgodnie z kilkoma zasadami:

  • pokarmy bogate w błonnik, warzywa i owoce powinny być wprowadzane do diety (z wyjątkiem płatków, morza, kalafiora);
  • zwiększyć zawartość naturalnych produktów mlecznych w diecie;
  • odmówić smażonych, wędzonych potraw, półproduktów, produktów mącznych;
  • ograniczyć spożycie potraw mięsnych i produktów zawierających tłuszcze zwierzęce;
  • porzuć rośliny strączkowe i grzyby;
  • używaj śliwek, suszonych moreli lub herbat ziołowych jako środek przeczyszczający.

W większości przypadków uchyłkowatość jelit ma korzystne rokowanie, prawdopodobieństwo sukcesu leczenia zachowawczego wzrasta w przypadku leczenia podczas pierwszego epizodu choroby i wynosi 70%.

W niektórych przypadkach, aby znormalizować trawienie, wskazane jest stosowanie leków zmniejszających tworzenie się gazów, enzymów, prokinetyki i probiotyków. Ogranicz stosowanie środków przeczyszczających, jak przyczyniają się do wzrostu ciśnienia w jelitach.

W przypadkach, gdy mimo wszystko powstały procesy zapalne w jelicie, ale nie wystąpiły poważne komplikacje, stosuje się leczenie w domu, zgodnie z leżeniem w łóżku. Oprócz ścisłej diety i równowagi wodnej przepisywane są leki stymulujące perystaltykę, preparaty enzymatyczne, antybiotyki, leki przeciwskurczowe (Mebeverin), środki przeciwbólowe, przeczyszczające i leki zwiększające objętość stolca, na przykład łuska isfagula (łuska ispaghula).

W skomplikowanej uchyłkowatości pacjentowi hospitalizowano, przeprowadza się dodatkowe testy diagnostyczne, przepisuje się leczenie, w tym antybiotyki (cefalosporyny, amoksycylinę z kwasem klawulanowym, metronidazol, gentamycyna), dożylne podawanie soli i roztworów glukozy w celu detoksykacji i korekty zaburzeń wodno-elektrolitowych.

W przypadku rozwoju zapalenia uchyłka, obecności ostrych ataków uchyłka, leczenie zachowawcze nie jest stosowane: ryzyko perforacji jelit i rozwoju zapalenia otrzewnej jest zbyt duże. Podczas operacji chirurgicznej usuwa się część jelita dotkniętą uchyłkami (hemikolektomia, resekcja esicy okrężnicy z zastosowaniem pierwotnego zespolenia). Wielkość interwencji chirurgicznej i jej technika zależą od indywidualnych cech przebiegu choroby. Aby zmniejszyć ciśnienie w jelicie, takie operacje są często łączone z miotomią okrężnicy..

W wieku sześćdziesięciu lat co trzecia osoba cierpi na uchyłek, a od siedemdziesięciu pięciu - co druga osoba.

Wskazania do chirurgicznego leczenia uchyłkowatości:

  • obecność dwóch ostrych ataków (dla pacjentów w wieku powyżej czterdziestu lat - jeden) z niepowodzeniem leczenia zachowawczego;
  • masywne krwawienie w jamie brzusznej;
  • rozwój niedrożności jelit;
  • zapalenie śluzówki lub zapalenie otrzewnej regionu zaotrzewnowego;
  • pęknięcie ropnia, wewnętrznej lub zewnętrznej przetoki jelitowej.

Możliwe komplikacje i konsekwencje

Nieskomplikowana postać uchyłkowatości może trwać latami, nie informując o tym, ale po pewnym czasie (u 10-20% pacjentów) rozwija się zapalenie. Wraz ze wzrostem procesów zapalnych możliwy jest rozwój poważnych chorób:

  • perforacja;
  • ropnie parakoliczne;
  • niedrożność jelit;
  • krwawienie z jelit;
  • nagromadzenie nacieku zapalnego;
  • przetoki wewnętrzne i zewnętrzne.

Przy perforacji uchyłka mogą wystąpić niebezpieczne ropne powikłania: ropowica, zapalenie otrzewnej, ropnie.

Wraz z przełomem uchyłka ropnia zlokalizowanego w zamkniętej jamie rozwija się zapalenie otrzewnej, rozwija się wewnętrzna lub zewnętrzna przetoka. Podczas perforacji uchyłka w pęcherzu tworzy się przetoka kolovejska. Przetoki mogą otwierać się w innych narządach, podczas gdy mogą się tworzyć przetoki skóry jelit. U pacjentów z przetokami jelita grubego czasami obserwuje się zapalenie płuc i zakażenia dróg moczowych przy braku dolegliwości związanych z zaburzeniami przewodu żołądkowo-jelitowego.

Czasami krwawienie z naczyń przebijających szyjkę uchyłka. Takie krwawienie jest często obfite i objawia się powszechnymi objawami utraty krwi i domieszki krwi w kale. Zwykle obfite krwawienie rozwija się z jednego uchyłka zlokalizowanego w prawej okrężnicy.

Rozproszone zapalenie otrzewnej w kale związane z chorobą uchyłkową rozwija się w wyniku martwicy ściany jelita, co prowadzi do przepływu ropnych i kałowych mas do jamy brzusznej. Stan pacjenta charakteryzuje się wyjątkowo ciężkim, z ostrymi objawami zapalenia otrzewnej, wstrząsem septycznym.

W przypadku rozwoju zapalenia uchyłka, obecności ostrych ataków uchyłka, leczenie zachowawcze nie jest stosowane.

W obszarze, w którym zapalenie uchyłków trwa przez długi czas, często zachodzi proces adhezji, co może powodować niedrożność jelit. Przerost mięśni gładkich, blizny po poprzednich atakach zapalenia uchyłka, zmiany zapalne mogą powodować ostrą niedrożność okrężnicy i całkowite zamknięcie jej światła.

Prognoza

W większości przypadków uchyłkowatość jelit ma korzystne rokowanie, prawdopodobieństwo sukcesu leczenia zachowawczego wzrasta w przypadku leczenia w pierwszym epizodzie choroby i wynosi 70%, ale w niektórych sytuacjach uchyłek prowadzi do rozwoju poważnych powikłań i stanów zagrażających życiu.

Zapobieganie uchyłkowatości

Włączenie pokarmów bogatych w błonnik, codzienne spożycie wody i regularne ćwiczenia mogą pomóc w zapobieganiu uchyłkowi.

Wideo z YouTube na temat artykułu:

Wykształcenie: Państwowy Uniwersytet Medyczny w Rostowie, specjalność „Medycyna ogólna”.

Informacje są kompilowane i dostarczane wyłącznie w celach informacyjnych. Idź do lekarza przy pierwszych oznakach choroby. Samoleczenie jest niebezpieczne dla zdrowia.!

Choroba uchyłkowa jelit

Z medycznego punktu widzenia uchyłkowatość jelit jest stanem, w którym występ ściany tworzy się na membranie przewodu, tworząc worki z wnęką wewnątrz. Na zewnątrz są podobne do dodatków, które różnią się w różnych kierunkach.

Gdy zawartość jelita porusza się w obrzękniętych obszarach, kał gromadzi się. Ich długi pobyt w odizolowanym stanie prowadzi do procesów gnicia, w wyniku czego rozwija się stan zapalny, który może wywoływać niebezpieczne komplikacje. W przypadku wykrycia podobnego zjawiska rozpoznawane jest zapalenie uchyłków..

Nasilenie przebiegu choroby zależy od kilku parametrów:

  • Stopień zaangażowania w proces warstw błony jelitowej. Są prawdziwe (gdy wypukłość się podnosi, błona śluzowa i mięsień) i fałszywe (w świetle ściany tylko błona śluzowa jest napompowana jak worek).
  • Pochodzenie. Wrodzone wypukłości są odkładane w czasie ciąży, a nabyte powstają z biegiem lat.
  • Znalezienie: uchyłkowatość jelita cienkiego lub grubego.
  • Według metody formowania: pulsacyjne uchyłek powstaje w wyniku mechanicznego działania na ścianę drogi, a zrosty rozciągające część wydrążonego narządu na zewnątrz wpływają na tworzenie trakcji.

Na podstawie tych parametrów opracowywane są taktyki terapeutyczne.

Przyczyny

Według ekspertów uchyłki w jelicie mogą tworzyć się pod wpływem następujących czynników prowokujących:

  • niedrożność jelit (częste zaparcia);
  • nadwaga;
  • bębnica;
  • wzdęcia;
  • infekcje jelitowe;
  • miażdżyca naczyń jelitowych;
  • Siedzący tryb życia;
  • kategoria wiekowa pacjenta (powyżej 60 lat);
  • dziedziczna predyspozycja;
  • naruszenie krążenia krwi w naczyniach jelitowych;
  • przewlekłe choroby jelit występujące w postaci przewlekłej.

Ponadto uchyłki mogą również tworzyć się przy niewłaściwym, niezrównoważonym odżywianiu pacjenta. Rozwój tej choroby może być spowodowany brakiem codziennej diety z błonnikiem, nadużywaniem jajek, produktów piekarniczych, tłustych mięs i ryb.

Według lekarzy w większości przypadków uchyłkowatość zaczyna się rozwijać w obecności kilku czynników prowokujących jednocześnie.

Klasyfikacja

Uchyłki mogą być prawdziwe lub fałszywe.

Prawdziwe uchyłki powstają przez wystawanie wszystkich trzech warstw ściany jelita. Fałszywe uchyłki powstają tylko z błony śluzowej jelit. Tak więc niewielka część błony śluzowej ściany jelita wystaje między włóknami mięśniowymi.

W zależności od tego, kiedy powstały uchyłki, dzieli się je na wrodzone i nabyte.

Wrodzone uchyłki powstają w okresie wewnątrzmacicznego rozwoju dziecka, a nabyte pojawiają się w życiu osoby pod wpływem czynników prowokujących.

Zwyczajowo dzieli się uchyłki zgodnie z mechanizmem formowania na trakcję i pulsację.

Tworzenie uchyłków trakcyjnych jest ułatwione przez długotrwałe mechaniczne nadmierne rozciąganie ściany jelita, jak na przykład przy przewlekłym zaparciach.

Pojawienie się uchyłka pulsującego wywołuje długotrwały efekt mechaniczny na tle tendencji genetycznej, ponadto takie wypukłości są małe i mają kształt lejka, w przeciwieństwie do uchyłków trakcyjnych.

Objawy uchyłkowatości jelit

W większości przypadków uchyłkowatość przebiega bezobjawowo. Pacjenci nie zgłaszają żadnych skarg, a objawy choroby są zwykle przypadkowo wykrywane podczas badania jelit w klinice lub podczas badania innej choroby.

Włączenie pokarmów bogatych w błonnik, codzienne spożycie wody i regularne ćwiczenia mogą pomóc w zapobieganiu uchyłkowi.

W przyszłości, wraz z rozwojem nieskomplikowanej formy, pojawiają się zaburzenia stolca. Takim zaburzeniom towarzyszy kolka jelitowa, uczucie pełności w jamie brzusznej, wzdęcia itp. Na tym etapie objawy uchyłkowatości jelit są trudne do odróżnienia od objawów zespołu jelita drażliwego..

Nieskomplikowana postać choroby ma następujące objawy:

  • okresowo występujące ostre lub bolesne spastyczne bóle brzucha bez oznak zapalenia;
  • zwiększone tworzenie gazu;
  • uczucie niepełnego wypróżnienia po wypróżnieniu;
  • ból nasila się po jedzeniu i znika po wypróżnieniu lub wypłynięciu gazu.

W ostrej fazie (skomplikowane uchyłkowatość) pojawiają się bóle w dole biodrowym po lewej stronie, nasilają się objawy ostrego stanu zapalnego.

Wraz ze wzrostem procesów zapalnych dochodzi do:

    • przemiana biegunki i zaparć, niestabilny stolec;
    • utrata apetytu;
    • nudności wymioty;
    • ostry, intensywny ból w lewym dolnym kwadrancie jamy brzusznej;
    • wzrost temperatury ciała;
    • obecność śluzu w kale;
  • częstoskurcz;
  • lokalne zjawiska otrzewnowe;
  • zwiększenie liczby białych krwinek.

W przyszłości, gdy nastąpi miejscowy proces zapalny, może wystąpić perforacja ściany jelita, a choroba miejscowa stanie się rozproszona.

Diagnostyka

Rozpoznanie ustala się na podstawie zebranych wywiadów, objawów, badań laboratoryjnych krwi, moczu, kału i danych rentgenowskich.

Obowiązkowe testy na chorobę obejmują:

  • ogólna i kliniczna analiza krwi, moczu, kału;
  • kał utajony we krwi.

Instrumentalne metody badawcze:

  • kolonoskopia - badanie jelita za pomocą endoskopu;
  • Tomografia komputerowa;
  • Ultradźwięk
  • irygoskopia - badanie rentgenowskie przy użyciu specjalnego środka kontrastowego.

Diagnostyka różnicowa jest przeprowadzana z zespołem jelita drażliwego, celiakią, rakiem, niedokrwiennym zapaleniem jelita grubego, zapaleniem wyrostka robaczkowego.

Leczenie uchyłka jelita grubego

Choroba uchyłkowa często przebiega bezobjawowo, ale nie oznacza to, że nie jest niebezpieczna. Ta choroba może prowadzić do poważnych powikłań. Dlatego konieczne jest leczenie uchyłkowatości.

Ponadto należy go rozpocząć natychmiast po postawieniu diagnozy przez lekarza, należy podjąć szereg działań, nawet jeśli choroba nie powoduje dyskomfortu.

Farmakoterapia

W przypadku nieskomplikowanej postaci uchyłkowatości, która ma objawy kliniczne, stosuje się złożoną terapię. Zwykle składa się z leków i diety. Pacjentom przepisuje się kilka grup leków:

  1. Leki przeciwskurczowe, na przykład No-shpa lub Spasmol.
  2. Stymulatory motoryki przewodu pokarmowego (Motilak, Motilium, Passasix itp.);
  3. Środki przeczyszczające;
  4. Miotropowe leki przeciwskurczowe - Bentsiklan, Papaweryna, chlorek Drotaverina;
  5. Blokery cholinowe: Platifillin, bromek butylu hioscyny;
  6. Blokery kanału wapniowego: bromek pinaweryny, mebeweryna;
  7. Środki enzymatyczne są zalecane dla lepszego trawienia..

Jeśli uchyłkowatości okrężnicy towarzyszy również proces zapalny, antybiotyki mogą być zalecane. Czas trwania leczenia, drogę podania i dawkę leków dobiera się indywidualnie.

Środki do regulacji stolca

W leczeniu uchyłkowatości jelitowej należy zrezygnować ze stymulujących środków przeczyszczających, ponieważ mogą one prowadzić do wzrostu ciśnienia w jelicie i wystąpienia bólu. Należy je zastąpić osmotycznymi środkami przeczyszczającymi i lekami, które zwiększają objętość treści jelitowej. Mogłoby być:

  • Laktuloza jest osmotycznym środkiem przeczyszczającym do regulacji stolca. Początkowa dawka leku wynosi 15-45 ml., Wspieranie - 10-30 ml. w dzień. Kilka dni po rozpoczęciu podawania, jeśli nie ma efektu, można przeprowadzić dostosowanie dawki.
  • Skórka z nasion babki lancetowatej. Narzędzie wykonane z nasion babki indyjskiej. Zmiękcza zawartość jelit i zwiększa jej objętość. Dzienna dawka może wynosić od 2 do 6 saszetek.
  • Ściągające, absorbujące - preparaty bizmutu, smektyt dioktaedryczny i inne są zalecane, gdy uchyłkowemu towarzyszy zespół biegunki.
  • Symetikon i inne podobne leki są przepisywane w przypadku wzdęć.

Alternatywne metody leczenia

Za pomocą naturalnych środków ziołowych możesz regularnie usuwać odchody z jelit i chronić błonę śluzową. Ta metoda leczenia może być stosowana w nieskomplikowanych formach uchyłkowatości..

Oto kilka skutecznych przepisów:

  1. Napar z mięty pieprzowej - korzystnie wpływa na stan przewodu pokarmowego, pomaga wyeliminować wzdęcia i ból. 1 łyżeczka mięta pieprzowa (trawę można stosować zarówno świeżą, jak i suchą) należy wlać 1 szklankę wrzącej wody, nalegać trochę i wypić ten smaczny, aromatyczny, leczniczy napój zamiast zwykłej herbaty.
  2. Ciernisty napar - doskonale oczyszcza jelita i normalizuje jego pracę. Aby przygotować napój leczniczy, musisz wlać 3 łyżki. l kolczasty kolor 1 litr wrzącej wody i pozwól mu dobrze parzyć. Powstały wlew zaleca się wypić 1 szklankę przed posiłkiem, 4 razy w ciągu dnia. Czas trwania kursu terapeutycznego wynosi 5 dni.
  3. Mieszanka jabłkowo-pszenna to doskonały naturalny środek do czyszczenia jelit. Aby przygotować lek, musisz połączyć w identycznych proporcjach nasiona kiełkującej pszenicy i zielonych jabłek zmiażdżonych na tarce. Zaleca się przyjmowanie leku na pusty żołądek przez miesiąc.
  4. Napar leczniczy. Aby przygotować taki napar, musisz wziąć w równych ilościach suszony koper, jagody róży, pokrzywy i rumianku. 1 łyżka. l mieszankę ziołową należy napełnić 1 szklanką wrzącej wody i pozwolić jej parzyć przez około 3 godziny. Picie wywaru zaleca się 2 razy w ciągu dnia przed jedzeniem. Optymalny czas trwania kursu terapeutycznego wynosi 1,5 miesiąca.

Gimnastyka

Regularne ćwiczenia jelit z uchyłkiem mogą również pomóc w fizjoterapii. Oto kilka prostych ćwiczeń:

  1. Połóż się na plecach i masuj brzuch prawą ręką w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara, zwiększając siłę nacisku w kierunku esicy (lewej dolnej części brzucha);
  2. W tej samej pozycji i przekręć nogi w powietrzu, naśladując rower;
  3. Leżąc na plecach, przyciągnij kolana do brody 10 razy;
  4. W tej samej pozycji spróbuj wyrzucić wyprostowane nogi 10 razy nad głowę;
  5. W pozycji leżącej zegnij kolana i podziel się 10-15 razy.
  6. Stań na czworakach i naprzemiennie podnoś każdą nogę zgiętą w kolanie;
  7. Stojąc na czworakach, zegnij kręgosłup w górę iw dół;
  8. W pozycji stojącej wystają i chowają żołądek, masując jelita.

Wzmocniona aktywność fizyczna z uchyłkiem nie jest zalecana.

Dieta

Prawidłowe odżywianie i dieta są ważną częścią terapii uchyłkowatości..

Dieta powinna być kompletna, zbilansowana, bogata w składniki odżywcze, powinna być spożywana zgodnie z harmonogramem, aby ruchliwość jelit była w porządku. Musisz jeść małymi porcjami 5 razy dziennie, skończyć jedzenie 4 godziny przed snem i nie nosić obcisłych ubrań. Po jedzeniu nie angażuj się w aktywność fizyczną, przestrzegaj reżimu pracy i odpoczynku.

Pamiętaj, aby uwzględnić w diecie:

Gotuje się je bez mleka, ponieważ produkty mleczne zwiększają wzdęcia i tworzenie się gazów. Gryka, pęczak, płatki owsiane są uważane za najbardziej przydatne..

Przyjmuj je codziennie, lekarze zalecają spożywanie otrębów na śniadanie, aby poprawić ruchliwość jelit.

Gotuj je bez bulionu mięsnego.

Jest bogaty w składniki odżywcze, kwasy tłuszczowe, makro- i mikroelementy, lepiej jest im przyprawiać sałatki ze świeżych warzyw. Jeśli pacjent obawia się ciężkich zaparć, rano można wypić łyżkę deserową oleju.

Gotowany kurczak jest bogaty w białka, które są ważne w okresie zdrowienia..

Gotowane ryby są dobre do trawienia..

  • Świeże owoce i warzywa są korzystne w składzie witamin..
  • Produkty włókniste: płatki owsiane, otręby, chleb, awokado, suszone owoce, orzechy.
  • Wody mineralne lekko gazowane, kompoty, kefir.

Czego nie jeść

Co należy całkowicie porzucić w przypadku choroby:

  • Ze wszystkiego smażonego, tłustego, słonego, pikantnego, kwaśnego.
  • Całkowicie wykluczaj fast foody, makaron i ziemniaki instant.
  • Zabroniony biały chleb, mąka i makaron.
  • Powstrzymaj się od kawy, mocnej herbaty, alkoholu, napojów gazowanych, skoncentrowanych soków.
  • Wykluczamy ryż, kaszą mannę, czekoladę, kiełbasy i produkty wędzone.
  • Nie jedz kebaba, tłustych ryb, mięsa, smażonych ziemniaków, ciast, ciastek, bułek.

Powinieneś zacząć tydzień od bezmięsnych i beztłuszczowych produktów, tłuczonych zup warzywnych, płatków bez mleka, świeżych owoców.

Z warzyw preferuj warzywa, w południe możesz udekorować gotowanymi ziemniakami z letnią sałatką, jogurtem lub owocami, a kilka godzin przed snem - kefir z ciasteczkami biszkoptowymi.

Możesz dodać produkty mięsne, na śniadanie, twarożek lub płatki owsiane, a następnie 50 gramów orzechów, na lunch, zupę makaronową lub ziemniaczaną, owsiankę gryczaną z klopsikiem z kurczaka.

Przekąska - herbata z herbatnikami lub krakersami, obiad - gotowane ziemniaki, posypane oliwą z oliwek z sałatką letnią i piersią kurczaka, 3 godziny przed snem - kompot z suszonych owoców lub jogurt.

Śniadanie zaczynamy od kaszy gryczanej, pijemy herbatę, jemy otręby, na obiad przecier z zupą z kotletem z kurczaka, popołudniową herbatę i obiad - starty przecier jabłkowy. Przed snem - kompot lub kefir z krakersem.

Śniadanie - twarożek z rodzynkami i orzechami, obiad - zupa jarzynowa z bulionem z kurczaka, przystawka z ziemniaków z gotowaną rybą, popołudniowa przekąska - 50 gramów orzechów, jabłka i jogurtu, kolacja - kasza gryczana z roladką z kurczaka.

  • Piątek - w pełni poświęcony diecie owocowej.

Jemy otręby, banany, orzechy, jabłka, płatki owsiane, płatki zbożowe.

Na śniadanie, płatki zbożowe lub twarożek z orzechami, lunch - zupa kremowa z dodatkiem ziemniaków i ryb. Przekąska - otręby z jogurtem lub kefirem, obiad - kasza gryczana z kurczakiem i zieloną sałatą, przed pójściem spać - kefir lub kompot.

Nie zapomnij o intensywnym piciu, pij co najmniej 1,5 litra płynu dziennie.

Gdy wskazana jest operacja?

Jeśli pacjent miał 2 ataki uchyłka, zgodnie z najnowszymi badaniami klinicznymi, zaleca się przeprowadzenie planowanej interwencji chirurgicznej. Ponieważ powtarzające się ataki są słabo podatne na leczenie i z reguły kończą się perforacją jelit z późniejszym zapaleniem otrzewnej. Ponadto leczenie chirurgiczne jest zalecane u pacjentów w wieku powyżej 40 lat, nawet po 1 epizodzie zapalenia uchyłków..

Leczenie chirurgiczne polega na usunięciu (resekcji) tej części jelita, na którą wpływa uchyłek. Wskazaniami do operacji są następujące powikłania:

  • obfite krwawienie
  • postępująca niedrożność jelit
  • perforacja uchyłka z rozwojem zapalenia otrzewnej lub flegmy zaotrzewnowej
  • rozwarstwienie ropnia, gdy rozwijają się przetoki jelitowe zewnętrzne lub wewnętrzne

W każdym konkretnym przypadku klinicznym objętość operacji jest ustalana indywidualnie, czasem podczas operacji awaryjnej, jelito jest usuwane w nienaturalny sposób na ścianie brzucha. Terminowy dostęp pacjenta do gastroenterologa i koloproktologa, odpowiednia terapia i planowane leczenie chirurgiczne (szczególnie po ataku) poprawiają rokowanie. W 80% przypadków uchyłkowatość przebiega bez powikłań, z powikłaniami ryzyko nawrotu w przyszłości wynosi 25%.

Powikłania

Zapalenie spowodowane uchyłkiem może prowadzić do powikłań. Na przykład może rozpocząć się krwawienie z jelit, które objawia się pojawieniem się krwi w kale. Niedrożność jelit, a nawet zapalenie otrzewnej (ropne zapalenie otrzewnej) może rozwinąć się, gdy uchyłek jest otwarty, a jego zawartość wchodzi do jamy brzusznej. Tych niebezpiecznych powikłań choroby można uniknąć dzięki pomocy medycznej na czas..

Terminowa diagnoza uchyłkowatości jelita grubego pomaga zapobiegać najbardziej skomplikowanym powikłaniom.

Zapobieganie

Szczególną uwagę należy zwrócić na zapobieganie chorobie, które może obejmować nie tylko ogólne środki, ale także stosowanie środków ludowej, przepisy kulinarne. Najczęściej są to napary ziołowe lub wywary przygotowane we wrzącej wodzie, na przykład z rumianku, nagietka, mięty i innych składników tonizujących. Dopuszczalne jest stosowanie świeżych soków warzywnych. Ponadto z prezentowanych komponentów można niezależnie wytwarzać czopki. Pozwalają poprawić układ trawienny i zneutralizować procesy zapalne.

Mówiąc o ogólnych środkach zapobiegawczych, oznaczają one:

  • prawidłowe odżywianie, spożywanie wystarczającej ilości jedzenia zgodnie z harmonogramem diety;
  • wykluczenie złych nawyków, mianowicie uzależnienia od alkoholu i nikotyny;
  • utrzymywanie aktywnego trybu życia, ponieważ brak aktywności wpływa niekorzystnie nie tylko na przewód pokarmowy, ale także na układ sercowo-naczyniowy;
  • terminowe leczenie patologii, a także środki diagnostyczne.

Zatem zapobieganie, a także utrzymywanie optymalnej aktywności życiowej podczas uchyłkowatości jelita grubego, jest więcej niż możliwe. W tym celu konieczne jest, aby nie lekceważyć niepokojących objawów, a także skonsultować się z gastroenterologiem na czas, aby zapewnić terapię.

Rokowanie w leczeniu

Powodzenie terapii zachowawczej zależy od stopnia zaniedbania procesu. Dzięki kompleksowemu leczeniu pierwszego ataku możliwe jest uzyskanie pozytywnego efektu w 70% przypadków. Jeśli pacjent ma trzecie zaostrzenie, tylko 6%. Wykazano, że stosowanie diety w nieskomplikowanych przypadkach może poprawić przebieg i zapobiec powikłaniom u 10% pacjentów.

Po krwawieniu eliminowanym na różne sposoby nawroty występują w 20-30% przypadków. Zabiegi chirurgiczne zmniejszają ryzyko powikłań zagrażających życiu. W przypadku wykrycia bezobjawowej uchyłkowatości jelita należy zastosować się do wszystkich zaleceń lekarza w celu zapobiegania zapaleniu uchyłków i możliwym powikłaniom.