Escherichia (Escherichia coli): charakterystyka, objawy, analizy, leczenie

Escherichia - E. coli, mieszkaniec normalnej mikroflory jelitowej zdrowej osoby. Escherichia rośnie i namnaża się w okrężnicy ciepłokrwistych zwierząt. Większość z nich jest nieszkodliwa, a niektóre szczepy powodują ciężkie choroby zakaźne u ludzi - escherichioza. Escherichioza to bakteryjna antropoza wywołana przez chorobotwórcze Escherichia coli, objawiająca się klinicznymi objawami zatrucia i zespołem dyspeptycznym.

Escherichia coli (Escherihia coli) została po raz pierwszy wyizolowana z ludzkiego kału przez niemieckiego bakteriologa Escherich pod koniec XIX wieku. G.N. Gabrichevsky jako pierwszy odkrył zdolność do wytwarzania toksyn w E. coli i potwierdził swoją rolę w rozwoju patologii zakaźnej jelit. Już w XX wieku A. Adam szczegółowo przestudiował właściwości Escherichia i podzielił je na typy. W 1945 r. F. Kaufman opracował klasyfikację serologiczną E. coli, która jest nadal aktualna..

E. coli - saprofity, które żyją w żywym organizmie i nie powodują rozwoju chorób. Te mikroorganizmy przynoszą korzyści gospodarzowi: syntetyzują witaminy K i B, zapobiegają rozmnażaniu i hamują wzrost patogennej flory w jelicie, częściowo rozkładają błonnik i przetwarzają cukry, syntetyzują substancje podobne do antybiotyków - kolicyny, które zwalczają organizmy chorobotwórcze i wzmacniają odporność. Jeśli ilość E. coli jest wyższa niż zwykle, człowiek na pewno poczuje się źle.

Funkcje Escherichia w ludzkim ciele:

  • Jedną z głównych i bardzo ważnych funkcji Escherichii jest działanie antagonistyczne. Antagoniści Escherichia przeciwko bakteriom Shigella, salmonelli i gnijącym zarazkom. Z tego powodu wzrost mikroorganizmów należących do tych rodzajów i gatunków jest tłumiony. Antagonizm Escherichia przeciwko Shigella i Salmonelli wynika z konkurencji o źródła węgla.
  • Funkcja immunotreningowa - mikroorganizmy zapewniają, że układ odpornościowy jest gotowy na reakcje na kolejne bodźce antygenowe.
  • Formowanie witamin - uczestniczy w jelitowej syntezie witamin z grupy K, B, kwasu nikotynowego i foliowego.
  • Uczestniczy w metabolizmie lipidów i wody i soli.
  • Uczestniczyć w rozkładzie enzymatycznym węglowodanów o dużej masie cząsteczkowej.
  • Poprawia ruchliwość jelit i wchłanianie składników odżywczych w przewodzie pokarmowym.

Escherichia żyje nie tylko w ludzkim przewodzie pokarmowym. Są w stanie przetrwać na obiektach środowiskowych. Ich wykrycie w środowisku zewnętrznym wskazuje na zanieczyszczenie kałem. Dlatego Escherichia nazywana jest mikroorganizmem wskaźnikowym. Escherichioza jest szeroko rozpowszechniona. Sezonowość patologii jesień-lato.

Obecnie istnieje wiele odmian Escherichia:

  1. Pozytywny na laktozę,
  2. Bez laktozy,
  3. Hemolityczny, który normalnie powinien być nieobecny.

Wszystkie są zjednoczone w jednym rodzaju Escherichia i należą do rodziny Enterobacteria. Niektóre serotypy Escherihia coli mogą powodować infekcje coli - Escherichiosis. Są to ostre zapalenie jelit i zapalenie jelit, które często objawiają się objawami pozajelitowymi. Zakażenie rozprzestrzenia się głównie przez mechanizm kałowo-ustny, który jest realizowany drogą pokarmową i domową. Leczenie patologii etiotropowej i objawowej.

Escherichia dzieli się na patogenne, toksogenne, inwazyjne, krwotoczne.

Według klasyfikacji klinicznej escherichiozy istnieją:

  • Gastroentericzny,
  • Enterokolityka,
  • Gastroenterolityka,
  • Uogólnione.

W zależności od nasilenia wyróżnia się trzy formy escherichiozy:

Etiologia

Morfologia. Czynnikiem sprawczym Escherichiosis jest enteropatogenna Escherichia coli. Ta krótka bakteria w kształcie pręta o lekko zaokrąglonych końcach jest negatywnie wybarwiona przez Grama. E. coli - fakultatywne beztlenowe, nie tworzące zarodników. Niektóre szczepy mają wici i są w stanie się poruszać, inne tworzą kapsułkę.

Dobra kultury. Podczas badania kału zdrowego człowieka na pożywce Endo zwykle rosną czerwone kolonie Escherichia coli z dodatnią laktozą, często z metalicznym połyskiem. Hodowle bez laktozy tworzą jasnoróżowe kolonie. U dzieci w wieku poniżej 3 lat bada się je pod kątem przynależności do szczepów chorobotwórczych. Hemolityczna Escherichia coli nie powinna być wykrywana normalnie.

Patogeniczność Wszystkie escherichia, biorąc pod uwagę ich patogenne właściwości, są podzielone na trzy duże grupy:

  • Bakterie niepatogenne kolonizują jelito grube przez całe życie i pełnią swoje przydatne funkcje.
  • Warunkowo patogenni są również normalnymi mieszkańcami jelita, ale kiedy wchodzą do innego środowiska, nabywają właściwości patogenne i powodują różne choroby.
  • Patogenna Escherichia - patogeny ostrej infekcji jelitowej.
  1. Pili i fimbrie, zapewniając przyleganie i kolonizację błony śluzowej jelit,
  2. Plazmidy, które promują przenikanie drobnoustroju do komórek nabłonka jelitowego,
  3. Cytotoksyna,
  4. Hemolizyny,
  5. Termostabilna endotoksyna ma działanie enteropatogenne,
  6. Egzotoksyna termolabilna łatwo ulega zniszczeniu w powietrzu, ma działanie neurotropowe i enterotropowe.

Warunkowo patogenna Escherichia w dużej liczbie kolonizuje jelita zdrowego człowieka. Jeśli dostaną się do innych lokalizacji ciała, powodują różne patologie: w jamie brzusznej - zapalenie otrzewnej, w pochwie - zapalenie jelita grubego, w prostacie - zapalenie gruczołu krokowego. Na przykład u zdrowych ludzi w moczu można znaleźć typową kolebkę Escherichia w ilości mniejszej niż 10 do 3 stopni jednostek tworzących kolonię. Przy wskaźniku 10 do 4 stopni eksperci podejrzewają obecność odmiedniczkowego zapalenia nerek u pacjenta. U kobiet z patologią ginekologiczną Escherichia można znaleźć w rozmazie z kanału szyjki macicy. Penetracja patogenu przyczynia się do nieprzestrzegania zasad higieny intymnej, kontaktów odbytu i pochwy. W przypadku wykrycia E. coli w wymazie z gardła przeprowadzana jest antybiotykoterapia.

Epidemiologia

Źródłem infekcji jest chory, rekonwalescencja lub nosiciel bakterii. Mechanizm przenoszenia i rozprzestrzeniania się infekcji kału i jamy ustnej realizowany jest w następujący sposób:

  • Trasę pokarmową zapewniają nasiona zaszczepione: mleko, potrawy mięsne, sałatki, niedostatecznie przetworzone potrawy kulinarne, hamburgery.
  • Ścieżka kontaktu z domem prowadzona jest przez zainfekowane ręce i przedmioty gospodarstwa domowego. Osoby w zamkniętym zespole i nieprzestrzegające higieny osobistej są najbardziej narażone na infekcje..
  • Woda - infekcja rozprzestrzenia się, gdy woda pitna jest zanieczyszczona ściekami lub gdy jest używana do nawadniania upraw.

Wrażliwość na ostrą infekcję jelitową spowodowaną przez Escherichia zależy od wieku osoby, stanu układu odpornościowego, patogeniczności patogenu, jego właściwości biochemicznych i wpływu na nabłonek przewodu pokarmowego. Dzieci w wieku poniżej jednego roku, osłabione przewlekłymi chorobami twarzy i osoby starsze są najbardziej podatne na różne procesy zakaźne.

Patogeneza

Escherichia w jelicie wydziela czynnik kolonizacji, przez który przyłączają się do enterocytów. Po przyleganiu drobnoustrojów do nabłonka jelitowego dochodzi do uszkodzenia mikrokosmków. W przypadku escherichiozy przypominającej czerwonkę bakterie atakują komórki jelitowe, przy infekcji jelitowej podobnej do cholery zdolność ta jest nieobecna.

Głównym czynnikiem chorobotwórczym jest enterotoksyna. Jest to białko, które ma szczególny wpływ na procesy biochemiczne w jelicie. Stymuluje wydzielanie wody i elektrolitów, co prowadzi do rozwoju wodnistej biegunki i zakłócania metabolizmu wody i soli. Błona śluzowa jelit zostaje zaogniona, powstaje na niej erozja. Przez uszkodzony nabłonek endotoksyna jest wchłaniana do krwi. Niedokrwienie i martwica jelita objawiają się śluzem i krwią w kale. W ciele pacjenta rozwija się odwodnienie, niedotlenienie, kwasica metaboliczna.

Etap rozwoju escherichiozy:

  1. Czynnik sprawczy przenika do ciała ludzkiego drogą doustną.,
  2. Dociera do jelit,
  3. Mikrob oddziałuje z komórkami błony śluzowej jelit,
  4. Enterocyty ulegają zapaleniu i są odrzucane,
  5. Toksyny są uwalniane,
  6. Zaburzenia czynności jelit.

Symptomatologia

U małych dzieci choroba objawia się:

  • Objawy dyspeptyczne - wymioty, biegunka, dudnienie w jamie brzusznej, wzdęcia,
  • Objawy zatrucia i odwodnienia escherichiozy - gorączka, dreszcze, osłabienie, złe samopoczucie, brak apetytu, blada skóra, nastrój, zaburzenia snu.

Wraz z postępem patologii ból brzucha staje się nie do zniesienia, ruchy jelit stają się ropne. U osłabionych pacjentów szybko rozwija się zatrucie, zmniejsza się masa ciała. Możliwe uogólnienie procesu.

U dorosłych ta forma patologii przebiega jak salmonelloza. Pacjenci najpierw wykazują objawy zespołu zatrucia - osłabienie, ból głowy, gorączkę, bóle mięśni, bóle stawów. Następnie dołączają się objawy dyspeptyczne - ostry, skurczowy ból brzucha, nudności, wymioty, luźne zielonkawe stolce.

Escherichioza przypominająca czerwonkę ma ostry początek i charakteryzuje się łagodnymi objawami zatrucia. W rzadkich przypadkach temperatura może wzrosnąć do 38 ° C. Zazwyczaj pacjenci odczuwają ból głowy, zawroty głowy, osłabienie, skurcze w okolicy pępka, czopki i biegunkę. Płynny stolec powtarza się do 5 razy dziennie. Śluz i krew znajdują się w kale.

Escherichioza podobna do cholery objawia się złym samopoczuciem, osłabieniem, nudnościami, skurczowym bólem w nadbrzuszu i wymiotami. Czasami ta forma jest bezbolesna. Kał jest wodnisty, bez śluzu i krwi. Gorączka jest zwykle nieobecna.

W przypadku braku szybkiego i odpowiedniego leczenia rozwijają się poważne powikłania escherichiozy: wstrząs toksyczny, odwodnienie, posocznica, zapalenie płuc, nerek, pęcherzyka żółciowego, opon mózgowych, mózgu.

Diagnostyka

Escherichia i wynikające z niej ostre infekcje jelitowe są jednym z pilnych i złożonych problemów współczesnej medycyny. Wdrożenie skutecznego nadzoru epidemiologicznego, skutecznego zapobiegania i leczenia infekcji jelitowych wymaga obiektywnych pomysłów na temat struktury etiologicznej, która obecnie nie jest wystarczająco rozszyfrowana. W codziennej praktyce istnieje uproszczone podejście do diagnozy etiologicznej ostrych infekcji jelitowych wywołanych przez Escherichia. Gdy diagnoza jest ustalana na podstawie samego faktu izolacji którejkolwiek z tych bakterii od wypróżnienia. Takie dekodowanie dezorientuje klinicystów i epidemiologów, nie przyczyniając się do prawidłowego zrozumienia istoty problemu.

Wśród ważnych kryteriów laboratoryjnych w diagnozie escherichiozy są:

  1. Negatywne wyniki badania bakteriologicznego kału patogennych mikroorganizmów, przeprowadzonego w odpowiednim czasie i jakościowo zgodnie z istniejącymi metodami.
  2. Wyłączenie izolowanej Escherichia w wyniku dysbiozy. Wykrywanie bakterii na etapie rekonwalescencji jest uważane za dysbiozę jelit.
  3. Izolacja Escherichia coli we wczesnych dniach choroby, przed terapią etiotropową.
  4. Zastosowanie wskaźników ilościowych, przydział Escherichia coli z 1 g kału w stężeniu 10 5.
  5. Ilościowa metoda bakteriologicznego badania kału poprzez dozowanie nasion jest obowiązkowa dla wszystkich dzieci poniżej 1 roku życia, które są hospitalizowane z powodu sporadycznych przypadków ostrych infekcji jelitowych.
  6. Zastosowanie oceny ilościowej badań bakteriologicznych metodą sektorową dla wszystkich dzieci powyżej 1. roku życia i dorosłych w celu ustalenia etiologii choroby. Zwykle liczba typowych Escherichia coli w 1 gramie kału u dorosłych i dzieci wynosi 107–108.

Materiałem do badań są kał, którego zbieranie przeprowadza się po wypróżnieniu z naczynia, doniczki, pieluchy sterylną szpachelką lub metalową pętlą. Próbka jest pobierana z płynnej części ostatnich porcji z obowiązkowym włączeniem patologicznych zanieczyszczeń w ilości co najmniej 1 grama i wysyłana do laboratorium, gdzie zbiornik wysiewa się materiałem na selektywnych i różnicowych mediach. Po izolacji i akumulacji czystej kultury bada się właściwości morfologiczne, biochemiczne i serologiczne patogenu, a następnie określa się jego wrażliwość na antybiotyki.

Obecnie inną obiecującą metodą diagnostyczną jest PCR. Za jego pomocą określa się DNA różnych szczepów patogennych Escherichia coli w kale..

Leczenie

Leczenie łagodnych i umiarkowanych postaci escherichiozy odbywa się w warunkach ambulatoryjnych, a cała reszta jest hospitalizowana na oddziale zakaźnym szpitala. Reżim medyczny i ochronny obejmuje tryb łóżka lub pół łóżka, przedłużony sen fizjologiczny, dietę.

  • Terapia dietetyczna stanowi podstawę środków terapeutycznych w przypadku escherichiozy. Pacjentom zaleca się ograniczenie spożycia tłuszczów, soli, łatwo przyswajalnych węglowodanów i utrzymanie prawidłowego spożycia białka. Wszystkie produkty drażniące przewód pokarmowy są zabronione.
  • Leczenie przeciwdrobnoustrojowe - nitrofurany „Furazolidon”, fluorochinolony „Cyprofloksacyna”. Powinny być podjęte 5-7 dni. W ciężkich przypadkach przepisywane są cefalosporyny drugiego - „cefuroksym”, „cefaklor”, „ceftriakson”, „cefoperazon”, „ceftazydym”.
  • W leczeniu ciężkich postaci escherichiozy stosuje się duże dawki prednizolonu i glikokortykosteroidów hydrokortyzonowych, plazmaferezy i hemodializy..
  • Odwodnienie - doustne podanie Regidronu, Hemodezu, roztworu chlorku potasu i glukozy, dożylne podanie roztworów koloidalnych i krystaloidowych.
  • Środki enzymatyczne normalizują trawienie - „Festal”, „Penzital”, „Degistal”, enterosorbenty „Enterol”, „Polyphepam”, „Polysorb”.
  • Eubiotyki są stosowane do korygowania dysbiozy po antybiotykoterapii - Bifidumbacterin, Linex, Acipol, Bifiform.

Prognozy dla dorosłych i dzieci są korzystne. Zaniedbane formy escherichiozy i uogólnione zakażenie u dzieci w pierwszym roku życia mogą prowadzić do śmierci pacjenta.

Zapobieganie

Środki zapobiegawcze w celu uniknięcia rozwoju escherichiozy:

  1. Regularne i dokładne mycie rąk, szczególnie przed posiłkami i po wizycie na ulicy, w miejscach publicznych,
  2. Jedzenie bezpiecznej i sprawdzonej żywności,
  3. Pełne przygotowanie potraw kulinarnych z obowiązkowym „wykończeniem”, „opiekaniem”, „pieczeniem”,
  4. Właściwe przechowywanie produktów spożywczych, biorąc pod uwagę datę ważności,
  5. Regularne i dokładne czyszczenie i dezynfekcja kuchni lub strefy gotowania,
  6. Kontrola owadów i gryzoni,
  7. Do picia używaj wyłącznie czystej i wysokiej jakości wody,
  8. Higiena osobista,
  9. Przed jedzeniem dokładnie umyj warzywa i owoce.

E. coli w rozmazie u kobiet / mężczyzn jest mieszkańcem lokalnym, ale niebezpiecznym. Jakie jest niebezpieczeństwo wysokiego miana mikroorganizmów oportunistycznych?

Skład mikroflory pochwy u kobiety jest różnorodny, ale sztyft Doderleina jest dominującym mikroorganizmem. Zwykle przeważa nad innymi bakteriami, ale czasami zmienia się proporcja, w rozmazie pojawiają się inne mikroorganizmy. E. coli w rozmazie nie zawsze jest wskaźnikiem choroby. Dlatego przy opracowywaniu schematu leczenia lekarz bierze pod uwagę kilka czynników.

Skład mikroflory pochwy

Na błonie śluzowej pochwy w różnych okresach życia kobiety dominuje pewien rodzaj mikroorganizmu. Na ich skład gatunkowy ma wpływ wiek, poziom hormonów i aktywność seksualna. Podczas rozwoju wewnątrzmacicznego u dziewcząt rozwijających się bez patologii pochwa jest sterylna. Osiedlanie rozpoczyna się po urodzeniu w wyniku kontaktu z bakteriami matki w kanale rodnym, po kontakcie ze skórą i karmieniu piersią.

3-4 godziny po porodzie w rozmazie z pochwy noworodka można znaleźć lakto- i bifidobakterie, corynebacteria i pojedyncze ziarniaki. Wpływ estrogenów matczynych powoduje zmiany środowiskowe po stronie kwaśnej z powodu akumulacji glikogenu i aktywacji mikroflory kwasu mlekowego. Immunoglobuliny matczyne zapewniają lokalną odporność, dzięki czemu dziewczyna jest niezawodnie chroniona przed przenikaniem patogennych mikroorganizmów.

Po 3 tygodniach estrogeny otrzymane z organizmu matki są niszczone, zdolność do magazynowania glikogenu jest zmniejszona, laktoflora umiera. Reakcja ośrodka zostaje przesunięta na stronę alkaliczną, w rozmazie dominują ziarniaki. Ten stan utrzymuje się do okresu dojrzewania..

Badanie mikrobiocenozy pochwy u dziewcząt pokazuje, że mogą one spotkać różne rodzaje mikroorganizmów:

  • naskórkowe i saprofityczne gronkowce;
  • E coli;
  • enterobakterie.

W wieku rozrodczym skład mikroflory zmienia się w zależności od fazy cyklu miesiączkowego. Kluczowi przedstawiciele:

  • pałeczki kwasu mlekowego;
  • Bifidobacteria;
  • paciorkowce;
  • enterokoki;
  • gronkowce;
  • mikroorganizmy z grupy coli.

Mikroorganizmy z grupy coli oznaczają wszelkie bakterie, które pod względem właściwości morfologicznych przypominają E. coli. Candida, mykoplazm, ureaplasma, gardnerella występują na błonie śluzowej pochwy, a u 75% kobiet nie powodują objawów choroby.

W pierwszej fazie cyklu miesiączkowego pH pochwy przesuwa się bliżej neutralnego środowiska, więc liczba pałeczek kwasu mlekowego jest zmniejszona. Ale można wykryć wartości graniczne innych mikroorganizmów oportunistycznych. Przyczyny pojawienia się E. coli w rozmazie zdrowych kobiet są z tym związane, patologiczne wydzielanie i subiektywne odczucia mogą być nieobecne.

Podczas menopauzy następuje spadek poziomu estrogenu, pałeczki kwasu mlekowego giną z powodu braku pożywki. Zmiany zanikowe nie prowadzą do pojawienia się nowych mikroorganizmów, ale błona śluzowa staje się mniej chroniona i podatna na infekcje, w tym bakterie oportunistyczne.

Cechy mikroorganizmu

Escherichia coli to mikroorganizmy, które najczęściej znajdują się w górnych częściach jelita grubego, na skórze i błonach śluzowych. Występują u większości ciepłokrwistych zwierząt, mogą być przechowywane przez długi czas w stojących zbiornikach wodnych, nasionach, mleku, owocach i warzywach.

Większość szczepów jest nieszkodliwa, pokojowo przylega do makroorganizmu bez powodowania szkód. W ludzkim jelicie pojawiają się już 40 godzin po urodzeniu. Nieszkodliwe szczepy to komensale, żyją w symbiozie z ludzkim ciałem, używają substancji, które wchodzą do jelit do własnych celów i biorą udział w syntezie witamin z grupy B, K i niektórych innych związków.

Przez całe życie utrzymywane jest stałe stężenie E. coli 10 w 6 stopniu w jelicie, czasami osiąga 10 w 8 stopniu. Ale w przypadku błony śluzowej pochwy taka liczba jednostek tworzących kolonie (CFU) nie jest typowa. E. coli jest pośrednim wskaźnikiem zanieczyszczenia kałem..

Alarmująca powinna być duża liczba CFU dla dowolnego środowiska biologicznego organizmu, z wyjątkiem stolca. Nawet opcjonalna mikroflora w określonych warunkach może prowadzić do stanu zapalnego..

Escherichia coli jest mikroorganizmem Gram-ujemnym. Jest stosunkowo stabilny w środowisku. Optymalne środowisko dla rozwoju mikroorganizmu to pH 7,2-7,4, co odpowiada reakcji alkalicznej. Zwykle kwaśne środowisko o pH 3,8-4,5 w pochwie, przesunięcie w stronę alkaliczną do pH 5-6 obserwuje się w pierwszych dniach po zakończeniu miesiączki. Takie warunki nie są optymalne do aktywnego rozmnażania E. coli. Dlatego jego ilość jest minimalna.

Cechami E. coli są szybkie rozmnażanie, co zapewnia zmienność mikroorganizmu. Dlatego łatwo nabywa oporność na działanie antybiotyków, leczenie staje się nieskuteczne. Kobiety, które często przyjmują leki przeciwbakteryjne, tworzą w jelitach odporne na nie kolonie mikroorganizmów. Zapalenie układu moczowo-płciowego wywołane przez Escherichia coli będzie trudne do wyleczenia.

Jak dochodzi do infekcji?

Kolonizacja jelit noworodka następuje z mlekiem matki. Pojedyncze komórki bakteryjne mogą być przechowywane w rękach matki na polu odwiedzającym toaletę. Dostają się do dziecka podczas karmienia piersią. Ale pierwsze spotkanie bakterii ma miejsce podczas porodu.

Przed rozpoczęciem aktywności seksualnej penetracja E. coli do dróg moczowo-płciowych następuje przy niewystarczającej higienie osobistej. Jeśli podczas płukania strumień wody jest kierowany z odbytu do strony przedsionka, prawdopodobieństwo zakażenia wzrasta. Zakażenie występuje na inne sposoby:

  • z nieregularną zmianą bielizny;
  • z rzadkimi procedurami higienicznymi;
  • z robakami robakowatymi podczas drapania fałdów odbytu.

Kobiety uprawiające seks mają większe ryzyko infekcji. To, jak dokładnie oddaje się Escherichia coli, zależy od cech życia intymnego. Seks analny prowadzi do masowego rozprzestrzeniania się Escherichii, jeśli są zaangażowani bez antykoncepcji lub naprzemiennie z penetracją pochwy podczas jednego stosunku płciowego..

U mężczyzn Escherichia coli może występować również jako warunkowo patogenny mikroorganizm, który nie powoduje objawów choroby. W takim przypadku mężczyzna działa jako nosiciel, ale może przekazywać bakterie kobiecie podczas stosunku. Biorąc pod uwagę, że Escherichia coli może być obecna w pochwie od dzieciństwa, nie uważa się ich za infekcje przenoszone drogą płciową..

Jakie objawy mogą przeszkadzać

E. coli z minimalną liczbą mikroorganizmów nie prowadzi do pojawienia się objawów choroby. Często występuje w rozmazie, ale nie jest uważany za chorobotwórczy, jeśli kobieta nie narzeka. Aktywacja infekcji może wystąpić w następujących przypadkach:

  • ciężki niedobór odporności;
  • długotrwałe leczenie antybiotykami innych chorób;
  • stosowanie glukokortykoidów;
  • rozwój bakteryjnego zapalenia pochwy;
  • niedobór estrogenu;
  • zakażenie innymi infekcjami narządów płciowych.

Jedna z powszechnych opcji, gdy kobieta jest zarażona chlamydią, Trichomonas lub gonokokami. W ostrej postaci choroby te występują z żywym obrazem klinicznym, obfitymi wydzielinami, które zależą od rodzaju patogenu. Ale chlamydia i rzęsistkowica w 60-70% przypadków ma przebieg bezobjawowy lub wymazany, więc stopniowo przekształcają się w postać przewlekłą.

Jeśli pacjent ma objawy przewlekłego zapalenia przydatków, zapalenia błony śluzowej macicy, początkowo szuka się określonej infekcji, przeprowadza się leczenie, które nie zawsze jest skuteczne. Patogenne mikroorganizmy prowadzą do zmian immunologicznych w ognisku zapalnym, obniżenia reaktywności organizmu. Escherichia coli można aktywować z powodu braku środka odstraszającego. Dlatego przewlekłe choroby zapalne narządów miednicy są związane z aktywnością mikroorganizmów oportunistycznych.

Kobieta może mieć następujące objawy patologii:

  • wydzielina z narządów płciowych - patologiczny leucorrhoea, najczęściej żółtawo-zielonkawy, białawy, nie płynny i o normalnym kwaśnym zapachu (jeśli łączy się z włoskami lub gardnerelem, pojawia się cuchnący zapach zgniłej ryby);
  • swędzenie i pieczenie w pochwie o różnym natężeniu, procedury higieniczne mogą zmniejszyć objaw;
  • bóle w dolnej części brzucha pojawiają się okresowo z zaostrzeniem infekcji, ale przewlekłe zapalenie prowadzi do powstawania zrostów w jamie brzusznej, więc ból później podczas stosunku, z zatłoczonym jelitem, badanie ginekologa.

W zależności od czasu trwania przewlekłego stanu zapalnego pojawiają się nieregularne miesiączki, miesiączka jest opóźniona. W przypadku przewlekłego zapalenia błony śluzowej macicy mogą wystąpić problemy z poczęciem, choroba ta charakteryzuje się trudnością wszczepienia zarodka z powodu zmian w endometrium.

Zapalenie pochwy wywołane masową kolonizacją Escherichia coli rzadko występuje bez zapalenia cewki moczowej. Anatomicznie bliskie położenie przyczynia się do infekcji podczas stosunku. Niektóre kobiety mają predyspozycje do poporodowego zapalenia pęcherza moczowego, gdy odległość między cewką moczową a pochwą jest zmniejszona, a otwarcie cewki moczowej otwiera się.

Manifestacje u mężczyzn

U mężczyzn rozwój zapalenia cewki moczowej spowodowany przez Escherichia coli nie jest charakterystyczny. Przed zanieczyszczeniem mikrobiologicznym są chronione przez anatomiczne położenie penisa, które jest usuwane z odbytu, w przeciwieństwie do kobiecej pochwy. Cewkę moczową regularnie myje się strumieniem sterylnego moczu, więc E. coli nie może kolonizować błony śluzowej.

Objawy pojawiają się przy infekcji pęcherza i gruczołu krokowego. Ostre zapalenie pęcherza charakteryzuje się częstym oddawaniem moczu, bólem i pieczeniem oraz zmniejszeniem ilości moczu. Wzrost temperatury ciała nie jest typowy dla zapalenia pęcherza, ale w niektórych przypadkach pojawia się uczucie złego samopoczucia, ogólne osłabienie.

Kiedy prostata jest zainfekowana, może pojawić się patologiczne wydzielanie z cewki moczowej, niepokoi ból w kroczu, który może promieniować do dolnej części pleców, brzucha. Często pojawia się potrzeba toalety, zmniejsza się porcja moczu, może dojść do mimowolnego wycieku.

Escherichia coli w rozmazie u mężczyzn pojawia się w następujących przypadkach:

  • po seksie analnym - naturalna mikroflora odbytnicy partnera;
  • z objawami zapalenia pochwy u kobiety;
  • w przypadku nieprzestrzegania higieny osobistej;
  • po kąpieli w wodach otwartych z E. coli w wodzie.

U mężczyzn E. coli nie jest uważana za infekcję narządów płciowych, którą należy leczyć. Występuje w 25-30% rozmazów przy braku objawów..

Jakie jest niebezpieczeństwo Escherichia coli w rozmazie

Raz w roku ginekolodzy zalecają wizytę u lekarza, aby zrobić rozmaz z pochwy i monitorować stan mikroflory. Jeśli wskaźniki odpowiadają 1-2 stopniom czystości, nie ma objawów stanu zapalnego, nawet wykrycie E. coli nie wskazuje na patologię.

Czasami przy pojedynczych komórkach drobnoustrojów w rozmazie błędne jest zaszczepienie bakteryjne, co pozwala określić rodzaj mikroorganizmu, jego ilość i wrażliwość na antybiotyki. E. coli w hodowli z kanału szyjki macicy nie będzie oznaką patologii, jeśli jej ilość jest normalna.

Niebezpieczeństwo Escherichia polega na tym, że przy zmniejszonej odporności, konsolidacji z innymi mikroorganizmami może powodować i wspierać przewlekłe zapalenie. Biorąc pod uwagę jego zdolność do uzyskania oporności na antybiotyki, leczenie nie zawsze kończy się powodzeniem..

E. coli często wysiewa się u pacjentów, którzy skarżą się na okresowe wydzielanie z narządów płciowych, ból w dolnej części brzucha i inne objawy przewlekłego stanu zapalnego, ale patogenne mikroorganizmy (chlamydie, rzęsistkowice, gonokoki) nie występują w rozmazach ani w diagnostyce PCR. Przebieg leczenia w tym przypadku przynosi ulgę przez chwilę, ale po menstruacji występuje zaostrzenie. Takie przewlekłe zapalenie powoduje bolesne miesiączkowanie, ból miednicy i bezpłodność..

Wpływ na płód podczas ciąży

U kobiet w ciąży liczba pałeczek kwasu mlekowego w pochwie zwykle zwiększa się dziesięciokrotnie; stwarzają warunki, w których drogi narządów płciowych są chronione przed namnażaniem innych mikroorganizmów. Ale progesteron powoduje zmniejszenie lokalnej odporności, więc istnieje ryzyko infekcji błon.

Wykrycie E. coli podczas ciąży nie zawsze wymaga leczenia. Lekarz powinien skupić się na następujących wskaźnikach:

  • liczba CFU mikroorganizmu;
  • oznaki stanu zapalnego;
  • liczba białych krwinek w rozmazie;
  • Analiza moczu;
  • współistniejące powikłania ciąży.

Wpływ E. coli na płód jest niewielki, o ile jest chroniony przez łożysko i błony. Ale przy wysokim mianie patogenu wzrasta prawdopodobieństwo zapalenia kanału szyjki macicy. Badania pokazują, że przy niewydolności szyjno-szyjnej często występują powiązania drobnoustrojów z mikroorganizmów oportunistycznych. Uważa się, że zwiększają ryzyko zakażenia płodu i przedwczesnego porodu..

Przewlekłe zapalenie kanału szyjki macicy prowadzi do przejścia infekcji na błony. Aktywne mikroorganizmy oportunistyczne uważane za winne przedwczesnego wyładowania płynu owodniowego.

Podczas przejścia przez kanał rodny dziecko wchodzi w kontakt z mikroflorą matki. Przy wysokiej liczbie drobnoustrojów właściwości drobnoustrojów chorobotwórczych zaczynają objawiać się w E. coli, powodując reakcję zapalną. W przypadku dziecka istnieje ryzyko rozwoju zapalenia opon mózgowych i innych poważnych patologii.

W 3. trymestrze ciąży, 2-3 tygodnie przed urodzeniem, do określenia stopnia czystości wymagany jest rozmaz z pochwy. Jeśli zawiera dużą liczbę białych krwinek i E. coli, zaleca się oczyszczenie pochwy.

Dodatkowa diagnostyka

Pierwszym etapem badania jest wymaz z pochwy. Jeśli jest w nim E. coli, ale nie ma oznak zapalenia, uważa się to za normalną opcję. Normalne wskaźniki odpowiadają 10 do 4 stopniom, dlatego przy wyładowaniu z dróg rodnych, swędzeniu i pieczeniu konieczna jest bakterioza. Najczęściej występują w nim skojarzenia drobnoustrojów..

Diagnostyka PCR nie zawsze ma charakter informacyjny. Czasami chlamydie, rzęsistkowce, gonokoki są przyczyną ostrego stanu zapalnego, ale w przewlekłym są zastępowane przez mikroorganizmy oportunistyczne. Diagnostyka PCR pomaga wykryć DNA patogenu, a jego różnorodność - test Femoflor, pozwala przeprowadzić badanie w czasie rzeczywistym i określa nie tylko obecność bakterii, ale także jej CFU.

Rozpoznanie wrażliwości na antybiotyki jest konieczne tylko wtedy, gdy leczenie jest nieskuteczne, jeśli bakteria nabyła oporność na leki przeciwbakteryjne. Zaleca się zbadanie wrażliwości dla każdego rodzaju mikroorganizmu występującego w rozmazie..

Wymaz z pochwy

Ultradźwięki małej miednicy nie odzwierciedlają rodzaju mikroflory pochwy, ale mogą dostarczyć informacji na temat stopnia uszkodzenia wewnętrznych narządów płciowych. Zgodnie ze wskazaniami wykonuje się MRI i inne badania..

W jakich przypadkach jest leczenie

Przy bezobjawowym wykryciu E. coli w rozmazie leczenie nie jest przeprowadzane. Warunek przyjmuje się w przypadku normobiocenozy. Ale przy dużej liczbie leukocytów istnieje ryzyko przewlekłego stanu zapalnego wywołanego przez bakterie oportunistyczne. Dlatego stosuje się antybiotyki o szerokim spektrum działania..

To, czy leczenie jest konieczne w czasie ciąży, zależy od wyników badania. U kobiet z patologicznym wydzielaniem, stanem zapalnym błony śluzowej pochwy konieczne jest jak najszybsze przeprowadzenie rehabilitacji. W przeciwnym razie E. coli wraz z innymi mikroorganizmami może powodować zakażenie błon, ich pęknięcie i przedwczesny poród.

Gdy przepisane jest leczenie, lekarz zaczyna od jej CFU, która zwykle nie powinna przekraczać 10 do 4 stopni. Jeśli wskaźnik jest wyższy, wymagana jest antybiotykoterapia..

Niektórzy ginekolodzy uważają, że leczenie poza ciążą powinno być przeprowadzane tylko wtedy, gdy występują objawy, niezależnie od wyników rozmazu. Kobiety w ciąży są przepisywane antybiotykami na każdą CFU E. coli. Takie podejście nie jest uzasadnione, ryzyko przyjmowania antybiotyków może być wyższe niż brak leczenia.

Leki do leczenia wybiera się zgodnie z wrażliwością bakterii, ale w niektórych przypadkach lekarz przepisuje szeroki zakres antybiotyków przed otrzymaniem wyników hodowli. Pomagają następujące rodzaje narkotyków:

  • Gentamycyna;
  • Streptomycyna;
  • Lewofloksacyna;
  • Monural
  • Cefazolina;
  • Cefepim.

Antybiotyki nie zawsze dają pozytywny efekt, szczególnie przy ich częstym stosowaniu. Zastosowanie bakteriofagów jest skuteczne. Są to specjalnie hodowane wirusy, które infekują bakterie i nie uszkadzają komórek organizmu. Do przebiegu terapii wystarczy 6-10 ampułek z bakteriofagiem.

Antybiotyki można stosować ogólnoustrojowo lub miejscowo. W łagodnych przypadkach czopki z kombinacją antybiotyków pomagają zwalczać kompleks mikroorganizmów. Przepisać Terzhinan lub Polygynax. Czopki heksonowe mają działanie antyseptyczne i można je stosować krótko przed urodzeniem w celu oczyszczenia pochwy.

Po zastosowaniu antybiotyków w celu wypełnienia pochwy normalnymi bakteriami przepisywane są probiotyki. Są podawane w postaci czopków Atzilact do dróg rodnych, przyjmowane doustnie, ponieważ stan jelit wpływa bezpośrednio na błonę śluzową pochwy.

Interferony i inne niespecyficzne immunostymulanty mają niepotwierdzone działanie. Dlatego ich użycie nie zawsze daje wynik.

Metody zapobiegania

Aby zapobiec E. coli, należy dokładnie przestrzegać higieny osobistej. Kobiety z tendencją do infekcji powinny unikać używania ciasnej bielizny, a także sznurków, uważnie przestrzegaj higieny osobistej. Konieczne jest mycie od przodu do tyłu, aby woda z okolicy odbytu nie spadła na pochwę.

W celu prawidłowego funkcjonowania jelit przestrzegana jest dieta zapobiegająca zaparciom. Zaleca się wykluczenie słodyczy, mąki, alkoholu, zwiększenie liczby produktów mlecznych, warzyw i owoców.

Pomimo faktu, że E. coli nie należy do zakażeń przenoszonych drogą płciową, można go aktywować podczas chorób przenoszonych drogą płciową ze względu na obniżenie odporności. Dlatego przy zmianie partnera seksualnego, braku zaufania do jego zdrowia, konieczne jest zastosowanie barierowych metod ochrony.

E. coli w rozmazie: objawy, jak leczyć

Wszystkie treści iLive są sprawdzane przez ekspertów medycznych w celu zapewnienia najlepszej możliwej dokładności i zgodności z faktami..

Mamy surowe zasady wyboru źródeł informacji i odnosimy się tylko do renomowanych witryn, akademickich instytutów badawczych i, jeśli to możliwe, sprawdzonych badań medycznych. Należy pamiętać, że liczby w nawiasach ([1], [2] itp.) Są interaktywnymi linkami do takich badań..

Jeśli uważasz, że którykolwiek z naszych materiałów jest niedokładny, nieaktualny lub w inny sposób budzi wątpliwości, wybierz go i naciśnij Ctrl + Enter.

Mikroorganizm w kształcie pręta, zwany Escherichia coli (lub Escherichia coli), należy do wielu fakultatywnych beztlenowców. Bakteria ta jest jedną z tych, które reprezentują naturalną mikroflorę jelit ludzkich: jej ważną misją jest zapobieganie namnażaniu się patogennej flory oraz promowanie syntezy witaminy K i innych korzystnych substancji. Oczywiste jest, że jelita są znanym medium dla takich bakterii; ale czy w rozmazie powinna znajdować się Escherichia coli?

Szybkość występowania E. coli w rozmazie

W zdrowym organizmie Escherichia coli reprezentowane są przez bezpieczne szczepy, których średnia liczba wynosi od 106 do 108 CFU / g zawartości zlokalizowanej w dystalnej części jelita. Stężenie E. coli w innych częściach jelita nie powinno przekraczać 1%.

Zwykle bakteria ta wspomaga niezbędną funkcję jelitową, bierze udział w syntezie witamin K i B. Prątki laktozo-ujemne nie powinny być obecne w ilościach przekraczających 105 CFU / g i nie powinno być żadnych sztyftów hemolitycznych.

E. coli mogą być obecne w całkowicie normalnym środowisku pochwy, ale w minimalnych ilościach, ponieważ ich rozwój jest zwykle ograniczany przez pałeczki kwasu mlekowego żyjące w pochwie. Jeśli zawartość pałeczek kwasu mlekowego zostanie zmniejszona z różnych powodów, Escherichia może skutecznie namnażać się, a wraz z nią inne mikroorganizmy (gronkowce, Candida itp.).

Przyczyny Escherichia coli w rozmazie

Warto zauważyć, że przy minimalnych stężeniach nie można wykryć Escherichia coli w rozmazie. Jeśli bakteria zostanie wykryta, w większości przypadków jest już obecna w dużych ilościach. Jak E. coli mogą pojawiać się w rozmazach z pochwy? Oto kilka możliwych powodów:

  • z niewystarczającą higieną narządów płciowych;
  • z rzadką zmianą bielizny;
  • podczas mieszanego stosunku płciowego (kontakt odbytu i pochwy);
  • podczas kontaktu seksualnego na plaży, w wodzie itp.;
  • podczas używania ściereczek, ręczników, pościeli innych ludzi.

E. coli w moczu i rozmazie może być z następujących powodów:

  • podczas seksu analnego u mężczyzn (bakteria wchodzi do kanału cewki moczowej);
  • przy niskim pH płynu moczowego;
  • z rzadkim oddawaniem moczu (z chorobami nerek, gruczolakiem prostaty itp.);
  • z procesami zapalnymi w pobliskich narządach (infekcja może przejść przez naczynia limfatyczne itp.);
  • z niewłaściwym przestrzeganiem zasad higieny;
  • podczas ciąży (na tle słabej obrony immunologicznej i zmian aktywności hormonalnej).

Escherichia coli w rozmazie z gardła znajduje się na szlaku ustno-kałowym. Z kałem bakteria dostaje się do zbiorników wodnych lub gleby, roślin. Następnie infekcja może wystąpić na kilka sposobów. Na przykład osoba może płukać usta brudną wodą, żuć niemyte warzywa lub warzywa, brać żywność niemytymi rękami. Tak więc E. coli znajduje się nie tylko w gardle, ale także w przewodzie pokarmowym.

E. coli w rozmazie kanału szyjki macicy może być z tych samych powodów i sposobów, co w pochwie.

Czynniki ryzyka

Jak wiadomo, E. coli to taki drobnoustrój, którego potrzebuje ciało. Jednak może stać się patogenny pod wpływem pewnych czynników ryzyka:

  • z ostrym osłabieniem obrony immunologicznej (na przykład przy częstym przeziębieniu, SARS, po operacjach, na tle różnych chorób przewlekłych);
  • po długotrwałej antybiotykoterapii z użyciem silnych leków (lub kombinacji antybiotyków);
  • przy częstym stosowaniu niemytych pokarmów roślinnych (warzywa, warzywa, jagody, owoce);
  • ignorując zasady higieny.

Jak Escherichia coli jest przekazywana partnerowi?

Escherichia coli może zostać przeniesiona do twojego partnera w formie kału, jamy ustnej lub kontaktu domowego.

Metoda kałowo-ustna polega na przedostaniu się bakterii z kałem do gleby lub wody. Następnie drobnoustrój dostaje się do ludzkiego ciała - na przykład z zanieczyszczoną wodą, podczas jedzenia niemytych pokarmów roślinnych, niemytymi rękami itp..

Ścieżką kontaktową infekcji jest używanie wspólnych ręczników, pościeli itp. Jednak najczęściej Escherichia coli przechodzi od jednego partnera do drugiego poprzez stosunek seksualny - podczas stosunku. Czynnikami ryzyka w tym przypadku są:

  • nieprzestrzeganie higieny osobistej;
  • seks analny.

Zdarzają się przypadki, gdy Escherichia coli została przeniesiona na partnera podczas stosunku z mężczyzną, który ma przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie jąder lub najądrza, które zostało spowodowane właśnie przez tę bakterię. W tej sytuacji wraz z płynem nasiennym Escherichia coli wchodzi do pochwy.

Objawy E. coli w rozmazie

U większości pacjentów obecności E. coli w rozmazie nie towarzyszą żadne objawy. Bakterie są wykrywane podczas rutynowego badania profilaktycznego. Jednak przy intensywnym rozwoju patogennej flory może wystąpić proces zapalny, który wpływa na narządy moczowe i rozrodcze.

E. coli często staje się „sprawcą” zapalenia pęcherza moczowego: w tym przypadku jest określane w płynie moczowym i kanale cewki moczowej. Objawy mogą obejmować:

  • częste oddawanie moczu;
  • obecność popędów, nawet przy niewielkiej ilości moczu w pęcherzu;
  • ogólne złe samopoczucie, gorączka, ból mięśni;
  • ból podczas oddawania moczu.

Jeśli Escherichia coli zostanie znaleziony w rozmazie z pochwy, wówczas przy aktywnym procesie rozmnażania bakterii rozwija się zapalenie pochwy. Jego objawy są najczęściej następujące:

  • pojawienie się zewnętrznego wydzieliny z pochwy;
  • bolesne, swędzące odczucia, podrażnienie błony śluzowej pochwy;
  • dyskomfort podczas stosunku płciowego;
  • zewnętrzny obrzęk zewnętrznych narządów płciowych, nieprzyjemny zapach.

Na tle zapalenia pochwy mogą rozwinąć się inne choroby zapalne, które atakują narządy miednicy (na przykład mówimy o zapaleniu jajowodów, zapaleniu błony śluzowej macicy, zapaleniu szyjki macicy). Wymienione patologie ujawniają się jako bóle w podbrzuszu, pojawienie się wydzieliny z pochwy, zaburzenia miesięcznego cyklu, trudności w poczęciu dziecka.

Przy rosnącym typie infekcji Escherichia coli może powodować rozwój odmiedniczkowego zapalenia nerek.

U mężczyzn bakteria najczęściej wywołuje rozwój zapalenia cewki moczowej. Pierwsze oznaki tej choroby to:

  • pojawienie się wydzieliny z cewki moczowej;
  • bolesne oddawanie moczu;
  • ból podczas stosunku płciowego;
  • zaczerwienienie wokół zewnętrznego otworu cewki moczowej.

E. coli w rozmazie i wydalaniu

Wraz z rozwojem procesu zapalnego charakter wydzieliny z pochwy zmienia się znacznie. Jeśli zdrowy sekret ma niewielką objętość, jest przezroczysty, bezwonny i nie towarzyszy mu ból i dyskomfort, wówczas patologiczne wydzielanie jest mętne, z nieprzyjemnym zapachem. Ich kolor może wahać się między żółtawym a zielonkawym. Zapach jest wyjątkowo nieprzyjemny, ostry, nie można go wyeliminować za pomocą konwencjonalnych procedur higienicznych.

Patologicznemu wyładowaniu często towarzyszą inne bolesne objawy:

  • zaczerwienienie, swędzenie narządów płciowych;
  • pociągając za ból w dolnej części brzucha;
  • ból podczas stosunku płciowego;
  • ogólna słabość;
  • dyskomfort podczas oddawania moczu.

Jeśli pojawią się te objawy, zdecydowanie powinieneś poszukać pomocy medycznej.

Escherichia coli i staphylococcus w rozmazie

Zarówno E. coli, jak i gronkowce w rozmazie nie zawsze oznaczają obecność infekcji. W przypadku, gdy zawartość tych drobnoustrojów nie przekracza 1% całkowitej mikroflory, wówczas leczenie nie jest konieczne.

Ale w połączeniu z okolicznościami zarówno E. coli, jak i gronkowce są w stanie rozpocząć szybki wzrost, który jest wykrywany przez takie objawy:

  • pojawienie się bolesnego nieprzyjemnego wydzieliny;
  • swędzący dyskomfort;
  • dyskomfort podczas stosunku płciowego;
  • ogólne pogorszenie stanu zdrowia, drażliwość;
  • zaczerwienienie błony śluzowej narządów płciowych, obrzęk.

Jeśli takie objawy występują, konieczne jest leczenie. Aby wyjaśnić jego cechy, lekarz może zalecić dodatkową diagnostykę w postaci metody PCR. Schemat leczenia dobierany jest indywidualnie i zależy od cech choroby.

Escherichia coli w rozmazie u kobiet

Gdy wchodzi do pochwy i kanału cewki moczowej, E. coli w pewnych okolicznościach powoduje rozwój ostrego zapalenia okrężnicy lub zapalenia cewki moczowej. Jeśli nie rozpoczniesz leczenia w odpowiednim czasie, bakteria utrzymuje się na tkankach śluzowych, powodując ciągłe nawroty choroby. Mechanizm postępu infekcji w górę nie jest wykluczony: istnieje wysokie prawdopodobieństwo rozwoju zapalenia pęcherza, odmiedniczkowego zapalenia nerek, zapalenia błony śluzowej macicy, zapalenia jajowodów. Według statystyk u kobiet w 80% przypadków rozwój zapalenia pęcherza jest wywoływany właśnie przez Escherichia coli. W przybliżeniu taki sam odsetek wykrycia E. coli w odmiedniczkowym zapaleniu nerek i bakteriurii podczas ciąży.

U kobiet procesy zapalne wywołane przez Escherichia coli trwają długo i mają tendencję do przechodzenia w postać przewlekłą. Przewlekłe choroby są znacznie trudniejsze do wyleczenia, dlatego lepiej nie rozpoczynać choroby i jak najszybciej skonsultować się z lekarzem.

Escherichia coli w rozmazie u mężczyzn

Jeśli Escherichia coli dostanie się do cewki moczowej - na przykład po seksie analnym lub jeśli nie będą przestrzegane zasady higieny, może rozwinąć się ostre zapalenie cewki moczowej, które ma wszelkie szanse na uzyskanie postaci przewlekłej, jeśli nie zostanie leczone. W cewce moczowej bakteria jest ściśle przyczepiona do błony śluzowej, więc regularne, a nawet częste oddawanie moczu nie jest w stanie „wypłukać” jej z kanału.

Po tym, jak proces jest przewlekły, Escherichia coli przechodzi do struktur znajdujących się powyżej - do mocznika, nerek, prostaty, jąder, również wywołując w nich zapalenie..

Charakterystyczne jest, że u mężczyzn każda infekcja często wpływa na układ rozrodczy, a nie na drogi moczowe. Dlatego zapalenie pęcherza moczowego lub odmiedniczkowe zapalenie nerek występuje w populacji męskiej rzadziej: w zamian silna połowa ludzkości często cierpi z powodu powolnego, trudnego do wyleczenia zapalenia gruczołu krokowego lub zapalenia orchidei. Według statystyk około dwie trzecie przypadków przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego u mężczyzn w wieku powyżej 40 lat jest wywoływanych przez ekspozycję na E. coli.

Nawet bez żadnych bolesnych objawów mężczyzna może być nosicielem E. coli. W sprzyjających warunkach - stres, hipotermia, infekcja może się aktywować i pogorszyć.

E. coli w rozmazie u dziecka

U małych dzieci Escherichia coli w rozmazie można wykryć w dwóch wersjach: bakterie hemolityczne i bakterie laktozo-ujemne. Teoretycznie dziecko nie powinno być obecne z patyczkiem hemolitycznym w ciele - jest to patogenny drobnoustrój, który może powodować procesy zakaźne i zapalne.

Ale odkrywszy takie E. coli, nie należy natychmiast przepisywać dziecku antybiotyków. Jeśli dziecko na nic nie narzeka, ma normalny stolec, odpowiedni apetyt i dobre samopoczucie, wówczas antybiotyki nie są potrzebne. Ale wraz z pojawieniem się objawów, takich jak biegunka, utrata masy ciała i apetyt, antybiotykoterapia jest obowiązkowa.

Obecność Bacillus ujemnych względem laktozy nie jest uważana za patologię, ponieważ bakteria ta musi być częścią normalnej flory. Jednak ten drobnoustrój może również powodować choroby, jeśli jego ilość stanie się nadmierna. W takim przypadku dziecko będzie miało nieprzyjemne objawy, wskazujące na początek procesu zapalnego. Jeśli tak się stanie, konieczne jest leczenie.

Komplikacje i konsekwencje

E. coli ma nieocenione korzyści dla organizmu ludzkiego. Ale w pewnych warunkach bakteria ta może również wywołać chorobę, spowodować zatrucie, osłabić lokalną obronę immunologiczną. Szczególnie niebezpieczna jest aktywacja bakterii w ciele dziecka, ponieważ na pewien czas staje się podatna na wszystkie szkodliwe czynniki agresywnego środowiska.

Przy aktywnym szybkim wzroście drobnoustroje powodują dysfunkcję dotkniętego narządu.

Szczep hemolityczny (jedna z odmian E. coli) wytwarza werotoksyny, które mogą powodować stany zapalne i martwicę tkanek. Bakterie wpływają na układ naczyniowy, zaburzają krążenie krwi w narządzie.

Podczas przenikania ze środowiska zewnętrznego Escherichia coli uszkadza tkanki układu moczowo-płciowego, powodując zapalenie gruczołu krokowego, jąder i przydatków u mężczyzn lub zapalenie pochwy, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie jajowodów.

U noworodków spożycie Escherichia coli może prowadzić do rozwoju zapalenia opon mózgowych.

Choroba, taka jak zespół hemolityczno-mocznicowy, który rozwija się na tle osłabionej odporności, jest izolowana osobno. Enterohemorrhagic Escherichia coli, która wytwarza swoistą shigapodobny werotoksynę, która ma właściwość uszkadzania nabłonka naczyniowego w nerkach i mózgu, odgrywa podstawową rolę w powstawaniu tej patologii. Ta patologia stanowi największe zagrożenie dla dzieci od okresu noworodkowego do 3 lat.

Leczenie E. coli w rozmazie

Jeśli w rozmazie występuje E. coli, ale nie ma oznak procesu zapalnego, leczenie nie jest zalecane. Jeśli występują objawy choroby układu moczowo-płciowego, leczenie antybiotykami jest obowiązkowe.

Na początek zajmują się hodowlą bakteryjną z oceną wrażliwości bakterii na leki. Odbywa się to w celu zrozumienia, który antybiotyk będzie najbardziej skuteczny dla konkretnego pacjenta..

Kurs przewiduje leczenie antybiotykami przez 5-14 dni. Po około 4-8 tygodniach należy powtórzyć rozmaz kontrolny, aby upewnić się, że nie ma patogenu. Jeśli nastąpi nawrót procesu zapalnego, cykl antybiotyku powtarza się.

Najbardziej skuteczne w neutralizacji Escherichia coli w rozmazie mogą być takie leki:

  • Cefaleksyna dla dorosłych pacjentów jest przepisywana w dziennej dawce od 1 do 4 g. Przyjmuj co sześć godzin. Czas trwania leczenia wynosi od jednego do dwóch tygodni. W przypadku dzieci odpowiednia jest dawka 25–50 mg / kg masy ciała. Możliwe działania niepożądane obejmują biegunkę, osłabienie i alergie..
  • Cefotaksym podaje się domięśniowo, po rozpuszczeniu 0,5-1 g leku w 2-4 ml wody do wstrzykiwań. Cefotaksym podaje się co 12 godzin. Możliwe działania niepożądane obejmują alergie, bóle głowy i stany zapalne w miejscu wstrzyknięcia..
  • Ceftazydym podaje się domięśniowo, 1-2 g dziennie (dwa wstrzyknięcia). W przypadku dzieci, począwszy od 2 miesiąca życia, odpowiednia jest dawka 25-50 mg / kg dziennie (dla dwóch podań). Niekorzystne objawy: kandydoza, wymioty, wysypki skórne, pieczenie po wprowadzeniu leku.
  • Imipenem podaje się domięśniowo w dawce 500–750 mg raz na 12 godzin. Skutki uboczne mogą obejmować: alergie, nudności, skurcze, kandydoza.
  • Amikacyna jest podawana domięśniowo: u dorosłych pacjentów i dzieci stosuje się dzienną dawkę 10 mg na kilogram masy ciała (podzieloną na 2-3 dawki). Czas trwania terapii wynosi od siedmiu do dziesięciu dni. Lek może działać ototoksycznie lub nefrotoksycznie (zaburzać jakość czynności słuchowej i nerkowej).
  • Lewofloksacyna w tabletkach jest przyjmowana 60-30 minut przed posiłkiem, raz dziennie, popijając wodą. Standardowa dawka dla dorosłych: z zapaleniem gruczołu krokowego - 500 mg / dzień, przez miesiąc; z niepowikłanymi zakażeniami dróg moczowych - 250 mg / dzień przez trzy dni. Skutki uboczne: nudności, obniżone ciśnienie krwi, zaburzenia snu, ból głowy.
  • Cyprofloksacynę przyjmuje się w dawce 0,125-0,5 g dwa razy dziennie przez 7-14 dni. Leczeniu mogą towarzyszyć nudności, zaburzenia snu, zmiana smaku i wzrost wrażliwości skóry na światło słoneczne..
  • Kompleks Macmirror w postaci czopka podaje się dopochwowo raz dziennie, w nocy. Czas trwania terapii wynosi 8 dni (chyba że lekarz zalecił inaczej). Czopki są dobrze przyjmowane przez pacjentów: tylko w pojedynczych przypadkach mogą pojawić się alergie (wysypki skórne, swędzenie).

Kobietom niebędącym w ciąży można podawać dopochwowe leki przeciwbakteryjne w postaci czopków, żeli:

  • Metrogil podaje się dopochwowo 1-2 razy dziennie przez 10 dni. Podczas leczenia wskazane jest unikanie stosunku płciowego.
  • Cleocin podaje się w pochwie w nocy, jeden czopek. Czas trwania terapii wynosi trzy kolejne dni. Skutki uboczne mogą obejmować: zaburzenia cyklu miesięcznego, kandydoza, swędzenie, nudności. Analogiem tego leku jest Klindess.

Ponadto, aby zahamować rozwój choroby szczepu Escherichia coli, lekarz często przepisuje Miramistin - środek antyseptyczny, który wzmacnia działanie antybiotyku, stymuluje lokalną odporność.

Aby dodatkowo przywrócić normalną zdrową florę po terapii antybiotykowej, zaleca się takie leki, jak probiotyki, leki przeciwgrzybicze, witaminy, środki immunomodulujące:

  • probiotyki (Vagilak, Lactogin, Gynoflor) - normalizują jakość środowiska pochwy, stabilizują mikroflorę;
  • środki immunomodulujące (Viferon, Likopid, Kagocel) - przyczyniają się do wzmocnienia obrony immunologicznej.

Ponadto zaleca się przestrzeganie diety z przewagą produktów mlecznych, z wyjątkiem słodyczy. W przypadku uszkodzenia dróg moczowych należy przestrzegać diety nr 7..

Czy muszę leczyć Escherichia coli w rozmazie?

Jak już powiedzieliśmy, Escherichia coli w rozmazie pobranym z błony śluzowej pochwy może występować w minimalnej liczbie. Na przykład, jeśli uzyskany wskaźnik odpowiada 10 3 CFU / g, wówczas specjalne traktowanie nie jest wymagane. Wystarczy przestrzegać zasad higieny osobistej, dobrze się odżywiać, utrzymywać odpowiedni poziom odporności.

Jeśli zarejestrowany zostanie szybki rozwój bakterii z oznakami procesu zapalnego, leczenie zostanie przepisane bezbłędnie.

Nawet jeśli liczba bakterii nie jest bardzo duża - na przykład E. coli znajduje się w rozmazie od 10 do 6 stopnia, ale istnieją oczywiste oznaki zapalenia jelita grubego, konieczne jest leczenie.

Leczenie partnerskie w celu wykrycia Escherichia coli w rozmazie

Jeśli podczas badania wykryto E. coli u partnera, ale nie zaobserwowano żadnych objawów patologicznych, leczenie antybiotykiem takiego nośnika nie jest konieczne.

Jeśli mężczyzna cierpi na zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie cewki moczowej lub inne choroby zapalne, należy je leczyć zgodnie z ogólnie przyjętymi schematami leczenia.

Bakteriofag koliproteinowy

Coliproteophagus to lek, którego podstawą są żywe mikroorganizmy, które mogą normalizować mikroflorę. Lek można wstrzykiwać do odbytnicy lub przyjmować doustnie (z dysbiozą jelit lub cewki moczowej), wstrzykiwać do pochwy (z bakteryjnym zapaleniem pochwy).

Główną substancją czynną koliprotofaga są specjalne wirusy, które mają właściwość hamowania aktywności i rozwoju patogennych mikroorganizmów. Takie wirusy atakują mikrobiologiczne DNA, powodując niszczycielski efekt..

Oprócz wirusów lek zawiera oksychinolinę - substancję przeciwbakteryjną, która hamuje rozwój patogenów (na przykład infekcje grzybicze).

Bakteriofag koliproteinowy można zastosować do wykrycia w rozmazie wulgarnej protey, protea mirabilis, E. coli. Wskazania do podjęcia bakteriofaga są uważane za choroby, takie jak zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie jelita grubego, zapalenie jelit, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie jajowodów, zapalenie odmiedników, zapalenie błony śluzowej macicy. Oprócz leczenia lek ten ma również działanie zapobiegawcze..

Lek przyjmuje się doustnie dwa razy dziennie, a także w postaci doodbytniczej lub dopochwowej raz dziennie. Przebieg leczenia wynosi jeden tydzień.

Leczenie chorób, któremu towarzyszy pojawienie się E. coli w rozmazie, środki ludowe

Przepisy, które oferuje tradycyjna medycyna, mogą złagodzić lub zminimalizować bolesne objawy infekcji. Jednak aby całkowicie wyeliminować E. coli w rozmazie, takie metody raczej nie pomogą..

Jednocześnie leki ziołowe pomagają wzmocnić obronę immunologiczną organizmu, przywrócić równowagę mikroflory.

Aby ustabilizować skład flory pochwy, często stosuje się douching. Na przykład nawadnianie i douching dają dobry efekt przy słabym roztworze (2-3%) kwasu borowego lub mlekowego. Leczenie dopochwowe powtarza się co wieczór przez 7 dni. Również inne środki są odpowiednie do douching:

  • Weź 1 łyżkę. l rośliny gęś pięciornik i kwiaty rumianku leczniczego, wlać 1 litr wrzącej wody, trzymany pod pokrywką przez 30 minut. Następnie ciecz jest filtrowana i używana do nawadniania, mycia lub douszania..
  • Wlej termos 1 łyżka. wrząca woda 1 łyżka. l kora dębu, odstać 3 godziny, przefiltrować. Douche z ciepłym naparem codziennie w nocy, przez tydzień.
  • Wlej 0,5 l wrzącej wody 1 ½ łyżki stołowej w termosie. l owoce wiśni, wytrzymują 20-30 minut, filtrowane. Zastosuj do mycia i douszania ciepłego naparu. Przebieg leczenia jest codzienny przez tydzień.

Leczenie ziołami

Jeśli Escherichia coli zostanie znaleziony w rozmazie i moczu, możesz wypróbować skuteczność następujących alternatywnych metod:

  • Przygotuj kolekcję na podstawie 2 łyżek. l Dziurawiec i 4 łyżki. l tawuła. Zalej surowce 1 litr wrzącej wody, nalegaj na półtorej godziny, przefiltruj. Pij trzy razy dziennie, 200 ml 15 minut przed posiłkiem.
  • Weź równą kolekcję kwiatów rumianku, chaber, rdest, znamiona kukurydzy, dziurawiec. Wlać wrzącą wodę (300 ml) 1 łyżka. l kolekcja, nalegać na godzinę. Filtruj i bierz 100 ml trzy razy dziennie między posiłkami.
  • Wlać wrzącą wodę (0,5 l) 2 łyżki. l suszone fiołki, nalegaj przez godzinę, filtrowane. Weź trzy razy dziennie po 1-2 łyżki. l.

Jeśli pojawieniu się E. coli w rozmazie towarzyszy rozwój zapalenia cewki moczowej, pomocne będą następujące przepisy:

  • Weź 2 łyżki. l kwiaty chabra, zalać 200 ml wrzącej wody, nalegać na godzinę. Po filtracji wypij produkt w ciągu dnia, dzieląc na trzy do czterech porcji.

Homeopatia

Homeopatyczne środki do wykrywania E. coli w rozmazie są przepisywane zgodnie z bolesnymi objawami. W ostrym okresie (chyba że lekarz zalecił inaczej), weź leki w rozcieńczeniach 30C, 6X, 12X, 6C, trzy do czterech razy dziennie.

  • Aconitum napellus - przyjmowany z szybkim rozwojem procesu zapalnego, z ogólnym lękiem, dyskomfortem.
  • Album Arsenicum - zrobiony z pieczenia i podrażnienia błony śluzowej.
  • Belladonna - może być przepisywany na ból po prawej stronie, z gorączką i ogólnym pogorszeniem samopoczucia.
  • Ferrum fosforowy - jest przepisywany na dyskomfort w narządach płciowych, na tle ogólnego normalnego zdrowia.
  • Hepar sulfuris - przyjmowany z ogólną słabością i drażliwością na tle wszystkich oznak procesu zapalnego.

Leczenie lekami homeopatycznymi jest bezpieczne i nie towarzyszą mu negatywne skutki uboczne. Jednak takie leki należy przyjmować ostrożnie, okresowo monitorując laboratoryjne wskaźniki aktywności bakteryjnej..

Zapobieganie

Oczywiście pojawieniu się E. coli w rozmazie jest znacznie łatwiejsze do uniknięcia niż późniejsza próba pozbycia się bakterii. Aby temu zapobiec, należy przestrzegać ogólnie przyjętych zasad higieny. Zasady te są wyrażone następująco:

  • obowiązkowe codzienne zabiegi wodne, mycie, prysznice;
  • obowiązkowa codzienna zmiana bielizny;
  • regularne mycie rąk mydłem (szczególnie przed posiłkami i po spacerze lub pójściu do toalety), jeśli nie jest to możliwe - dokładnie przetrzyj ręce mokrym ręcznikiem antybakteryjnym;
  • zapobieganie używaniu cudzej bielizny, artykułów higieny osobistej;
  • stosowanie barierowych środków antykoncepcyjnych w przypadku przypadkowego kontaktu seksualnego.

Reguły te nie są skomplikowane i można je wykonać bez problemów. Jeśli występują jakieś nieprzyjemne objawy z układu moczowo-płciowego, nie należy praktykować samoleczenia. Musisz udać się do lekarza i przejść wszystkie niezbędne testy diagnostyczne. Wczesny dostęp do opieki medycznej jest kluczem do szybkiego i skutecznego leczenia.